Aşkın Voyvodoları Şiiri - İbrahim Coşar

Aman diliyorum yâr, yüce Tanrı’dan aman;
Beraber olduğum an, o anda dursa zaman.
Gözlerinden gözüme sevginin nuru akar,
Hasretten yandı gönül görünmese de duman.

Bahar yağmuru yağar başıma ince ince,
Bir ferahlık yaşarım sancılarım dinince.
Ayrılık dedikleri o karanlık dehlizde
Aklımı kaybederim seni göremeyince.

Kalbi doldurduğunda cananın sevdaları,
Ortalığa çıkıyor aşkın voyvodaları…
Sevip kavuşamayan şair çilehanesi
Olur bir zamanların şen şakrak odaları.

Bir yıldız aktı gökten kalbe sarmaşır gibi,
Kalbimi yakıp yakıp uzaklaştı sır gibi.
Anladım ki aşk yolu sancılar verir kalbe,
Her bir adımda batan asırlık nasır gibi.

“Yâ Rab, dedik nedir bu muamması hilkatin?”
Meydana çıkıverse sırları hakikatin.
Ey Coşari, sanma ki zamanla bitiverir,
Verdiğin son nefese kadar sürer hasretin.

17.09.2026/Samsun