Şol esen rûz-i gârın âhı var, benim değil,
Diyorlar ki bu âşık aşk şiirin yazıyor.
İmtihanın gafiliyim ben keza, âşık değil;
Söyleyin ki bu gafil âh şiirin yazıyor.
Döner asılı devran, döndürene bakmazlar.
Söz edeni görürler, söyleteni takmazlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta