Aşk Ustası Ozanlarım Şiiri - Kasım Kobakçı

Gezer onlar yolda handa, köyde kentte, ovayı dağı,
Vardıkları her mahalde, kurarlar gönül kavşağı,
Anında dizip nağmeyi, kendileri yazar çağı,
Söz ustası ozanlarım, kalplere değer kuşağı.
*
Yürür onlar kırda bağda, elde çalar sazlarını,
Geçtikleri her obada, dokurlar iç hazlarını,
Anında okuyup deyip, kendi yazar yazlarını,
Tel ustası ozanlarım, ruhlara sinsin başağı.
*
Aşar onlar uçtan uca, köyde gezer kırlarını,
Durdukları her pınarda, açarlar öz sırlarını,
Hemen orda düzüp koşma, kendi dizer yıllarını,
Dil ustası ozanlarım, canlara varsın uşağı.
*
Koşar onlar izden ize, dilde anar yarlarını,
Kaldıkları her konakta, yakarlar kor harlarını,
Bir çırpıda döküp destan, kendi sunar varlarını,
Saz ustası ozanlarım, çağlara kalsın ocağı.
*
Göçer onlar elden ele, yolda aşar dağlarını,
Kurdukları her mecliste, örerler can bağlarını,
Tek nefeste ezgilenip, kendi kurar çağlarını,
Öz ustası ozanlarım, elleri açar konağı.
*
Konar onlar düzde belde, şenlendirir hanlarını,
Gördükleri her meydanda, yaşatırlar anlarını,
Hep gönülden çalıp teli, kendi yayar şanlarını,
İz ustası ozanlarım, yollarda ışır durağı.
*
Döner onlar yayla kışla, birleştirir boylarını,
Buldukları her ocakta, coştururlar toylarını,
Doğaçlama söz söyleyip, kendi okur soylarını,
Aşk ustası ozanlarım, yurtlara açmış kucağı.