Aşk Susunca Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Gülümseyerek, şaklattı parmaklarını
Şinanay bir acıyı raks etti dudakları
Kuşlar peşinde koşmakmış gamı
Pervazsız bir kafesten kaçar gibi
Alelacele, yığıntı laflar sıralandı
Şeyle başlayan güdük kahkahalar gürledi
Sonra
Gamzelerinin çukurlarına bir hüzün düştü
Dedim niyedir, nicedir, kime?
Laf olsun diye konuşmuyorum
Alıp göğsüme sokasım geliyor bazen
Neyse diyerek eklemek isteyip, sustu
Susunca eklem yerlerimden
Ciğerlerime kadar bir sızı lüks etti
Boş ver, boş vermişliğe içelim mi? dedim.
Doldur bire nasılsa içmesek de gitmeyecek
Aşk bizde, bizim içimizde...