Dayandım sensizliğin sonundan
sen sınırına.
Kabul et;
kaçak da olsa
geçeyim coğrafyana.
Şelalelerin değsin tenime,
yemişlerinden kalsın
dudaklarımda bir mevsim.
Erit beni
güneş görmemiş kuytularının
sıcaklığında.
Tüket,
sonra yeniden çoğalt beni.
Ve gece inerken
bir yudum bırak şarabından —
içimde yanan ne varsa
seninle
sussun.
Kayıt Tarihi : 7.04.2018 21:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!