Aşk sandıklarım öğretti bana,
Her gülüşün sevgi olmadığını,
Bazı insanların “yanındayım” deyip,
İlk düşüşünde kaybolduğunu.
Güven sandıklarım öğretti bana,
Herkese yüreğini açmamayı,
Bazı ellerin elini tutarken,
Diğer eliyle seni uçuruma yittiğini.
Aşk sandıklarım öğretti bana,
Sevgi sandıklarım öğretti,
Ben herkesi kendim gibi bildim,
Hayat bana gerçeği öğretti.
Sevgi sandıklarım öğretti bana,
Sözlerin tek başına yetmediğini,
“Ömrüm” diyenlerin bazılarının,
Bir gün adımı bile unuttuğunu.
Dost sandıklarım öğretti bana,
Kalabalığın dostluk olmadığını,
Yanında duran herkesin,
Yüreğinde yer vermediğini.
Vefa sandıklarım öğretti bana,
İyiliğin her zaman karşılık bulmadığını,
Sen bir insan için kendinden geçerken,
Onun seni hiç düşünmeyebileceğini.
Mutluluk sandıklarım öğretti bana,
Her güzel başlangıcın sonu olduğunu,
Bazı baharların çabuk geçip,
Ardında uzun kışlar bıraktığını.
İnsanlar öğretti bana hayatı,
Kimine fazla değer vermemeyi,
Çünkü insan bazen en çok,
Kıymet verdiklerinden inciniyor.
Yalnızlık da öğretti bana,
Kendi kendine yetebilmeyi,
Herkes gittiğinde insanın,
Kendisinden başka kimsesi kalmadığını.
Beklemek öğretti bana,
Her bekleyenin kavuşmadığını,
Bazı yolların sonuna kadar yürünüp,
Yine de aynı yere varılmadığını.
Özlemek öğretti bana,
Uzaklığın sadece mesafe olmadığını,
Bazen yanı başında duran birine bile,
İnsanın ne kadar uzak kalabildiğini.
Gözyaşlarım öğretti bana,
Ağlamanın zayıflık olmadığını,
Bazen susmanın,
Bin kelimeden daha ağır olduğunu.
Kırgınlığım öğretti bana,
Her yarayı zamanın iyileştirmediğini,
Bazı acıların geçmediğini,
Sadece insanın alıştığını.
Geçmişim öğretti bana,
Her hatıranın geri dönmeyeceğini,
Bazı insanları affetmenin,
Onları yeniden hayatına almak olmadığını.
Kalbim öğretti bana,
Sevmenin kaybetmekten korkmak olmadığını,
Gerçek sevginin bazen,
Gitmesine izin verecek kadar güçlü olduğunu.
Aşk sandıklarım öğretti bana,
Sevgi sandıklarım öğretti,
Ben herkesi kendim gibi bildim,
Hayat bana gerçeği öğretti.
Ve hayat öğretti bana sonunda,
Kimseye kin tutmadan yürümeyi,
Geleni sevgiyle karşılamayı,
Gidene de sessizce el sallamayı.
Çünkü ben artık biliyorum...
Her yaşanan bir dersmiş insana.
Dost sandıklarım...
Aşk sandıklarım...
Hepsi beni...
Kendime öğretmiş aslında.
Söz Müzik ve Yorum Özer Baba...
Özer BabaKayıt Tarihi : 15.09.2026 04:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!