Aptal Değildim Şiiri - Özer Baba

Aptal değildim ben, sadece kandım,
Karanlık bir gecede bir ışık sandım.
Böyle bir yangına bilerek elimi uzattım,
Gözüm kapalıydı, yolum sensin sandım.

Bir mecnun misali düştüm peşine,
İnandım gözünün sahte düşüne.
Adadım kendimi aşk ateşine,
Ben sadece sevdamla dolup taşmıştım.

Sen kimdin, ruhumu böyle bürüyen?
İçimde sinsice yürüyüp büyüyen?
Uçurumlar boyu beni sürüyen,
Duygumu kör eden bir iblistin sen.

Işık arıyordum karanlık yerde,
Düşmüşüm tutulmaz amansız derde.
Şeytanın kurduğu o kara perde,
Gözüme çekildi, sana inandım.

Bir meczup gibiydim, aklım firarda,
Yitirdim kendimi bu son kararda.
Yüreğim çırpındı kaldım darda,
Beni bu hallere sen düşürdün yar.

Aptal değildim ben, öyle zannetme,
Masum bir duyguyu hor görüp gitme.
Beni kötülükle bir tutup etme,
Ben sadece aşka kurban olmuştum.

Işık diye koştum senin peşinden,
Zehirli bir aşktı, tattım aşından.
Bilemedim kurduğun tuzak başından,
Bunu bir oyunmuş meğer sanışım.

Körleşti gözlerim, görmedim gerçek yüzünü
Yanılmış yüreğim, dinlemez sözü.
Şeytanın bir oyunu kapladı güzü,
Ben saf bir yürekle kurban verilmiştim sana.

Zannettim ki ışık, aydınlatacak,
Solan ümidime bir can katacak.
Söyle, bu kötülük ne zaman bitecek?
Ben sana adanmış bir garip canım.

Büyüledin beni, aldın aklımı,
Yerle bir eledin bütün saklımı.
Elimden söküp de aldın hakkımı,
Gözü kör edilmiş bir saf bendim Ulan bendim.

Sanma ki saflığım budalalıktan,
Düştüğüm bu derin, kara çukurdan,
Yalnızca aşktı beni yaralayan,
Aptal değildim ben, kurban olmuştum sana.

Âşık Emre’yim ben, dilim tutula,
Bir gecede yitirdim, hâlim kim sora?
Burcu burcu kokan bu yaralı yolda,
Deli divaneyim, öldürdün beni.

Şimdi karanlıkta kaldım bir başıma,
Bakmadın gözümden akan yaşıma.
Yazıldı bu dertler gençlik taşıma,
Şeytanın oyununa geldim, anladım.
Söz Müzik ve Yorum Özer Baba...