Bir kuyuya düştüm,Zifiri karanlığa
mumun ışığı yetmez,sen lazımsın bana
Gözlerim kör olmuş göremem hiçbir yara
Bitmiş gitmiş ama olsun yine bahtım kara
Sevdim dedim sevdim,ama bunu sen bitirdin
Ne yüce imişsin ey gaml'ımın sahibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta