Bir elimde bir demet çiçek ve diğerinde o sıcacık aşkın. Hava yağmurlu ve biraz soğuktu. Aynı seni ilk gördüğüm an. Yine aynı yerde, aynı saatte.
Hani oraya Aşk Köşemiz diyorduk ya, işte orada bekliyordum.
Sen beklemeyesin diye erken gelmiştim.
Hani diyordum ya „kıyamam sana“.
İşte orada bir demet çiçek ve senin aşkınla senin gelmeni bekliyordum. Ama ne yazıkki saatler sonrada gelmedin.
Oysa ben sana senin yalan aşkını ve çiçekleri geri verecektim. Ama maalesef beni nasıl beni sensiz, herşeyimsiz bırakıp gittiğin gibi yine beni sırtımdan vurdun. Şimdi senin aşkını buraya, aşk köşemize, gömdümki kimse almasın diye.
Bir gün pışmanlık ve yalnızlık seni bulur ve sararsa buraya gel. Aşkını geri almaya. Ama bu sefer sandığın kadar kolay olmayacak, çünkü orada, Aşk Köşemizde, iki mezar duruyor artık. Birinde mazide kalmış aşkımızın yemini yatıyor ve diğerinde senin yalan aşkın yaşıyor “Sevgilim”…….
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta