Ana içeriğe atla

Aşk Kasım 66 Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Aşk Aşkın Şehri Ordu
7627

ŞİİR


70

TAKİPÇİ

Aşk Kasım 66

Bazen dünya öyle acımasız ki
İnsan iyiliğin bile bir bedeli olduğuna inanıyor.
Güvenmek bir risk,
Bağlanmak bir korku,
Sevmek ise kaybetme ihtimaliyle sınanıyor.
Aşk

Eğer cehennem sevmemekse,
Ben bu dünyada sevgisiz kalmaktan korkarım.
Bir kalbin kapısını hiç açmadan yaşlanmaktan,
Birinin gözlerinde kendimi hiç görememekten,
Hayatın içinden geçip
Hiçbir hayata dokunamamaktan…
Aşk

Seninle bir ömür istiyorum sevgilim;
Sadece mutlu günlerin değil,
Zor günlerin de içinden geçebileceğimiz,
Birbirimizi suçlamak yerine anlayabileceğimiz,
Her şeye rağmen sevgiyi
Bir kez daha seçebileceğimiz bir ömür.
Çünkü insanın en büyük kaybı,
Sevdiğini yitirmesi değil belki;
Sevebileceği hâlde
Sevmekten vazgeçmiş birine dönüşmesidir.
Ben sana,
İçimde hâlâ güzelliğe inanan
O insanın bütün cesaretiyle geliyorum.
Aşk
Sevmeye Cesaret Edenler
İnsan neden korkar sevmekten? Bir kalbi incitmekten mi, Yoksa kendi içindeki karanlığı Bir başkasının gözlerinde görmekten mi?

Belki de aşk, insanın kendine kurduğu Bütün savunmaları yıktığı yerdir. Orada ne gurur saklanabilir Ne geçmiş suçlarını aklayabilir Ne de insan kendini olduğundan başka gösterebilir.

Ben senin yanında Kusurlarımı gizlemeyi bırakmak istiyorum. Beni yalnızca güzel yanlarımla değil, Bazen susan, bazen yanılan, Bazen kendi düşüncelerinde kaybolan hâlimle de Sevebilmeni diliyorum.

Çünkü insan sevilmek için kusursuzlaşırsa Bir gün kendi gerçeğinden uzaklaşır. Oysa aşk, iki kusursuz insanın buluşması değil; İki eksik hayatın birbirine yük olmadan Güzellik katabilmesidir.

Seni sevmek, Kendimi temize çıkarmak değil, Kendi içimdeki bütün yanlışlarla yüzleşirken Senin sevgini bir sığınak değil, Bir cesaret olarak taşımaktır.

Bazen dünya öyle acımasız ki İnsan iyiliğin bile bir bedeli olduğuna inanıyor. Güvenmek bir risk, Bağlanmak bir korku, Sevmek ise kaybetme ihtimaliyle sınanıyor.

Ama ben bütün bu ihtimallere rağmen Sevginin tarafında kalmak istiyorum. Kırılmamak için taşlaşanlardan değil, Kırılabileceğini bilip yine de Bir başkasına incelik gösterebilenlerden olmak…

Eğer cehennem sevmemekse, Ben bu dünyada sevgisiz kalmaktan korkarım. Bir kalbin kapısını hiç açmadan yaşlanmaktan, Birinin gözlerinde kendimi hiç görememekten, Hayatın içinden geçip Hiçbir hayata dokunamamaktan…

Seninle bir ömür istiyorum sevgilim; Sadece mutlu günlerin değil, Zor günlerin de içinden geçebileceğimiz, Birbirimizi suçlamak yerine anlayabileceğimiz, Her şeye rağmen sevgiyi Bir kez daha seçebileceğimiz bir ömür.

Çünkü insanın en büyük kaybı, Sevdiğini yitirmesi değil belki; Sevebileceği hâlde Sevmekten vazgeçmiş birine dönüşmesidir.

Ben sana, İçimde hâlâ güzelliğe inanan O insanın bütün cesaretiyle geliyorum.
Aşk

Bir gün bütün yollar susacak,
Ayak izlerimizi rüzgâr silecek.
Mevsimler değişecek,
Ağaçlar yapraklarını yeniden toprağa bırakacak.
Zaman, sahip olduğumuzu sandığımız
Her şeyi bizden usulca geri alacak.
Ama ben seni başka bir yerde sevdim;
Ne takvimlerin içinde,
Ne mesafelerin ölçüsünde,
Ne de dünyanın geçici güzelliklerinde...
Seni, bir ağacın köklerini toprağa bırakışı gibi,
Bir nehrin denize kavuşması gibi,
Bir kuşun gökyüzüne güvenmesi gibi sevdim.
Aşk

Gerçek sevgi,
Hayatın geçiciliğine karşı verilmiş
En güzel insanlık cevabıdır.
Her şey biter belki;
Ama sevgi, yaşandığı yerde bitmez.
Çünkü aşk, iki insanın birbirinde bulduğu
Geçici bir mutluluk değil,
Birbirlerinin varoluşuna bıraktığı
Silinmez bir güzelliktir.
Ve ben seni,
Dünyanın son günü gelecekmiş gibi değil,
Dünya her sabah yeniden doğacakmış gibi seviyorum.
Aşk

Ben artık biliyorum sevgilim;
Dünya bize ait değil,
Biz dünyanın kısa süreli misafirleriyiz.
Çiçekler açar, solar;
Denizler kıyılarını değiştirir;
Güneş her sabah başka bir günü başlatır.
Aşk

Her şeyin bir sonu var sevgilim,
Yolların, mevsimlerin, ayrılıkların…
Bir gün en güzel şarkılar bile susar,
En uzun yolculuklar bir yerde tamamlanır.
Ama sevgi öyle değil.
Ben seni bir ömrün alışkanlığıyla değil,
Bir canlının kendisine gösterilen iyiliği
Hiç unutmayan kalbiyle sevdim.
Aşk

Ne zaman yorulsam,
Varlığın içimde dinlenecek bir liman oldu.
Ne zaman dünya üzerime gelse,
Bir bakışın bütün yüklerimi hafifletti.
Aşk

Bilirsin,
Sadakat zincirlerle ölçülmez;
Bir kalbin özgür iradesiyle
Başka bir kalpte kalmayı seçmesidir.
Ben senden hiçbir zaman
Ömrüme sahip olmanı istemedim.
Yalnızca aynı yolda yürürken
Birbirimizin adımlarını incitmeyelim istedim.
Çünkü aşk,
Güçlünün güçsüzü koruması değil,
İki insanın birbirine karşı
Gücünü merhamete dönüştürmesidir.
Aşk

Sana verdiğim sevgi,
Karşılığını bekleyen bir borç değil;
Varlığından duyduğum mutluluğun
İçimde büyüttüğü özgür bir armağan.
Aşk

Eğer bir gün
Bütün yollar birbirinden ayrılırsa,
Sana dair güzel olan hiçbir şeyi
Kötü bir hatıraya dönüştürmeyeceğim.
Çünkü ben sevgiyi,
Birinin yanında kalmak kadar
Ona iyi gelmeyi de bilmek olarak öğrendim.
Aşk

BİR KALP, BİR ÖMÜR SEVER
Her şeyin bir sonu var sevgilim, Yolların, mevsimlerin, ayrılıkların… Bir gün en güzel şarkılar bile susar, En uzun yolculuklar bir yerde tamamlanır.

Ama sevgi öyle değil.

Ben seni bir ömrün alışkanlığıyla değil, Bir canlının kendisine gösterilen iyiliği Hiç unutmayan kalbiyle sevdim.

Ne zaman yorulsam, Varlığın içimde dinlenecek bir liman oldu. Ne zaman dünya üzerime gelse, Bir bakışın bütün yüklerimi hafifletti.

Bilirsin, Sadakat zincirlerle ölçülmez; Bir kalbin özgür iradesiyle Başka bir kalpte kalmayı seçmesidir.

Ben senden hiçbir zaman Ömrüme sahip olmanı istemedim. Yalnızca aynı yolda yürürken Birbirimizin adımlarını incitmeyelim istedim.

Çünkü aşk, Güçlünün güçsüzü koruması değil, İki insanın birbirine karşı Gücünü merhamete dönüştürmesidir.

Bir gün saçlarımıza zaman düşecek, Ellerimiz eski gücünü kaybedecek. Belki yürüdüğümüz yollar değişecek, Belki dünyamız bambaşka bir yere dönüşecek.

Yine de bilmeni isterim: Sana verdiğim sevgi, Karşılığını bekleyen bir borç değil; Varlığından duyduğum mutluluğun İçimde büyüttüğü özgür bir armağan.

Ve eğer bir gün Bütün yollar birbirinden ayrılırsa, Sana dair güzel olan hiçbir şeyi Kötü bir hatıraya dönüştürmeyeceğim.

Çünkü ben sevgiyi, Birinin yanında kalmak kadar Ona iyi gelmeyi de bilmek olarak öğrendim.

Her şey biter sevgilim; Güzellikler solar, zaman geçer, hayat değişir. Ama bir kalp, başka bir kalbe İyilikle dokunmuşsa O sevgi artık yalnızca iki kişinin değil, İnsanlığın güzelliğine bırakılmış bir izdir.

Ben seni ömrümün sonuna kadar değil yalnızca, Ömrümün her anında sevmek istiyorum. Çünkü aşkın büyüklüğü kaç yıl sürdüğünde değil, Birbirimizin hayatında ne kadar güzelleştiğimizde saklıdır.
Aşk

Her şey biter sevgilim;
Güzellikler solar, zaman geçer, hayat değişir.
Ama bir kalp, başka bir kalbe
İyilikle dokunmuşsa
O sevgi artık yalnızca iki kişinin değil,
İnsanlığın güzelliğine bırakılmış bir izdir.
Aşk

Ben seni ömrümün sonuna kadar değil yalnızca,
Ömrümün her anında sevmek istiyorum.
Çünkü aşkın büyüklüğü kaç yıl sürdüğünde değil,
Birbirimizin hayatında ne kadar güzelleştiğimizde saklıdır.
Aşk

Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir ömrün bütün yollarını
Adını içimden geçirerek yürüdüm.
Sabahları güneşe seninle uyandım,
Akşamları yorgunluğumu
Sana kavuşacağım bir güne sakladım.

Aşk

Ben seni öyle sevdim ki,
Toprağa düşen bir tohumun
Bahar geleceğine inanması gibi…
Yağmur bekleyen kurak bir ovanın
Gökyüzüne küsmeden sabretmesi gibi.
Aşk

Bazen hayat ağır bir kış oldu,
İnsanlar kendi telaşlarına karıştı.
Zaman, herkesi başka yönlere savurdu.
Ben yine de seni düşündüm.
Çünkü insanın yüreğinde büyüttüğü
Bazı sevgiler mevsimlere boyun eğmez.
Aşk

Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir sofrada eksik kalan yerini,
Bir yolculukta yanımda olmayan sesini,
Bir güzel günde paylaşamadığım sevincini
İçimde sessizce çoğalttım.
Aşk

Sana kavuşmak için değil yalnızca,
Seninle yaşanabilecek bir hayatı sevdim.
Birlikte ekilen bir ağacı,
Aynı yağmur altında ıslanmayı,
Yıllar sonra bile birbirimize
İlk günkü şefkatle bakabilmeyi…
Aşk

Bil ki sevgilim,
Aşk bazen büyük sözler söylemek değildir.
Bir insanın yokluğunda bile
Onun iyiliğini dilemek,
Kendi mutluluğundan önce
Onun yüzündeki tebessümü düşünebilmektir.
Ben senden bir mucize istemedim.
Biraz zaman, biraz yakınlık,
Bir ömürlük içtenlik istedim.
Çünkü dünya ne kadar değişirse değişsin,
İnsan en çok sevildiği yerde
Kendisi olabilmeyi özler.
Ve şimdi soruyorum kendime:
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir ömrü sana ayırmadım belki,
Ama ömrümün en güzel yerinde
Sana bir yer bıraktım.
Aşk
BEN SENİ DÜŞÜNMEKTEN BAŞKA NE YAPTIM?
Cengiz Aytmatov’un Toprak Ana eserindeki emek, sabır, özlem, yaşam mücadelesi ve insanın yüreğinde taşıdığı büyük bağlılık duygusundan esinlenen özgün aşk şiiri.

Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir ömrün bütün yollarını Adını içimden geçirerek yürüdüm. Sabahları güneşe seninle uyandım, Akşamları yorgunluğumu Sana kavuşacağım bir güne sakladım.

Ben seni öyle sevdim ki, Toprağa düşen bir tohumun Bahar geleceğine inanması gibi… Yağmur bekleyen kurak bir ovanın Gökyüzüne küsmeden sabretmesi gibi.

Bazen hayat ağır bir kış oldu, İnsanlar kendi telaşlarına karıştı. Zaman, herkesi başka yönlere savurdu. Ben yine de seni düşündüm. Çünkü insanın yüreğinde büyüttüğü Bazı sevgiler mevsimlere boyun eğmez.

Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir sofrada eksik kalan yerini, Bir yolculukta yanımda olmayan sesini, Bir güzel günde paylaşamadığım sevincini İçimde sessizce çoğalttım.

Sana kavuşmak için değil yalnızca, Seninle yaşanabilecek bir hayatı sevdim. Birlikte ekilen bir ağacı, Aynı yağmur altında ıslanmayı, Yıllar sonra bile birbirimize İlk günkü şefkatle bakabilmeyi…

Bil ki sevgilim, Aşk bazen büyük sözler söylemek değildir. Bir insanın yokluğunda bile Onun iyiliğini dilemek, Kendi mutluluğundan önce Onun yüzündeki tebessümü düşünebilmektir.

Ben senden bir mucize istemedim. Biraz zaman, biraz yakınlık, Bir ömürlük içtenlik istedim. Çünkü dünya ne kadar değişirse değişsin, İnsan en çok sevildiği yerde Kendisi olabilmeyi özler.

Ve şimdi soruyorum kendime:

Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir ömrü sana ayırmadım belki, Ama ömrümün en güzel yerinde Sana bir yer bıraktım.

Toprak nice kışı bağrında saklar da Her bahar yeniden çiçek açar. Benim yüreğim de öyle sevgilim; Araya hangi mevsim girerse girsin, Seni düşünmekten vazgeçmeyen Bir baharı içinde taşır.
Aşk

Toprak nice kışı bağrında saklar da
Her bahar yeniden çiçek açar.
Benim yüreğim de öyle sevgilim;
Araya hangi mevsim girerse girsin,
Seni düşünmekten vazgeçmeyen
Bir baharı içinde taşır.
Aşk

Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir ömrü sana ayırmadım belki,
Ama ömrümün en güzel yerinde
Sana bir yer bıraktım.
Aşk

Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir ömrün bütün telaşını susturup
Adını içimde dinledim.
Dünya kendi işine bakarken,
Ben seninle yaşanabilecek bir hayatın
Henüz kurulmamış cümlelerini düşündüm.
Aşk

Ben seni öyle sevdim ki,
Toprağa düşen bir tohumun
Bahar geleceğine inanması gibi…
Yağmur bekleyen kurak bir ovanın
Gökyüzüne küsmeden sabretmesi gibi.
Aşk

Sana kavuşmak bir dileğim,
Seni sevmek ise çoktan seçtiğim yol.
Dilekler değişebilir,
Yollar uzayabilir,
Ama kalbimin sana karşı taşıdığı
O güzel duyguyu hiçbir mevsime bırakmadım.
Aşk
NE YAPTIM Kİ, SENİ DÜŞÜNMEKTEN BAŞKA?
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir ömrün bütün telaşını susturup Adını içimde dinledim. Dünya kendi işine bakarken, Ben seninle yaşanabilecek bir hayatın Henüz kurulmamış cümlelerini düşündüm.

Bazen bir sabahın aydınlığıydın, Bazen akşamın içime bıraktığı ince sızı. Bazen hiçbir şey söylemeden Yanımda oturmanı istedim; Çünkü insan, sevdiğiyle konuşmadığı anlarda bile Birbirini anlayabilmenin özlemini duyarmış.

Seni düşünmek, Bir evin ışığını uzaktan görmek gibiydi; İçinde kimse beni beklemese bile O ışığın varlığına sevinmek…

Ben senden dünyayı istemedim, Dünyanın içinde bana ayrılmış Küçücük bir yer istedim. Bir sabah birlikte uyanmak, Bir akşam yorgunluğunu gözlerinden okumak, Yılların yüzümüze bıraktığı çizgileri Birbirimizin sevgisiyle güzel bulmak…

Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? İçimde sana ayırdığım bir bahçeyi Her gün yeniden suladım. Bazen umutla, bazen özlemle, Bazen de hiçbir karşılık beklemeden Yalnızca seni sevmenin verdiği huzurla.

Hayat herkese başka yükler verdi, Kimimiz erken yoruldu, Kimimiz mutluluğu uzaklarda aradı. Ben ise bütün arayışların sonunda Bir insanın kalbine iyi gelmenin Dünyadaki en kıymetli zenginlik olduğunu anladım.

Sana kavuşmak bir dileğim, Seni sevmek ise çoktan seçtiğim yol. Dilekler değişebilir, Yollar uzayabilir, Ama kalbimin sana karşı taşıdığı O güzel duyguyu hiçbir mevsime bırakmadım.

Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir ömrün içinden seni seçtim, Bir dünyanın içinden seninle olanı… Ve bütün geçiciliğine rağmen hayatın, Seni sevmeyi kalıcı bir güzelliğe dönüştürdüm.

Belki her şey sona erecek bir gün; Ama ben seni, sonu olan bir dünyanın içinde Sonsuzluk hissi veren tek şey gibi sevdim.
Aşk

Şu acayip yeryüzünde
milyarlarca insan yaşıyor;
kimi sabah kahvesini içiyor,
kimi işe yetişiyor,
kimi bir şeylere kızıyor,
kimi de hayatın neden bu kadar karmaşık olduğunu
anlamaya çalışıyor.
Ben ise bütün bu kalabalığın içinde
seni düşünmek gibi
oldukça zevkli bir uğraş edindim.
Aşk
Şu Acayip Aşkımız
Şu acayip yeryüzünde milyarlarca insan yaşıyor; kimi sabah kahvesini içiyor, kimi işe yetişiyor, kimi bir şeylere kızıyor, kimi de hayatın neden bu kadar karmaşık olduğunu anlamaya çalışıyor.

Ben ise bütün bu kalabalığın içinde seni düşünmek gibi oldukça zevkli bir uğraş edindim.

Mesela bir bulut görüyorum, hemen sana göstermek geliyor içimden. Güzel bir şarkı duyuyorum, sanki müzisyen onu bizim için yazmış. Telefonuma bakıyorum, sen yazmış olabilir misin diye kalbim benden önce davranıyor.

İnsan beyni gerçekten ilginç; bir sürü bilgi depoluyor, hesap yapıyor, karar veriyor, ama sevdiği insanın bir cümlesini gün boyunca tekrar tekrar düşünmekten kendini alamıyor.

Benim beynim de bu konuda pek tarafsız davranmıyor doğrusu; seni düşünmek için her fırsatı değerlendiriyor.

Üstelik sana karşı hiçbir mantıklı itirazım yok. Ne kadar özlesem az geliyor, ne kadar konuşsak daha fazlasını istiyorum, ne kadar yakın olsak biraz daha yakın olmanın yollarını arıyorum.

Galiba aşk dediğimiz şey evrenin insana yaptığı en güzel küçük şakalardan biri; bunca bilim, teknoloji, akıl ve bilgi arasında iki insanı birbirine bakıp dünyayı unutacak kadar etkileyebiliyor.

Şu acayip yeryüzünde böylesine güzel bir duyguya rastlamak ne büyük şans!

Benim bütün bu evrende en sevdiğim karmaşa sensin; aklımın açıklayamadığı, kalbimin ise hiç çözmek istemediği o güzel bilmecem…
Aşk

Benim bütün bu evrende
en sevdiğim karmaşa sensin;
aklımın açıklayamadığı,
kalbimin ise hiç çözmek istemediği
o güzel bilmecem…
Aşk

Benim bütün bu evrende
en sevdiğim karmaşa sensin;
aklımın açıklayamadığı,
kalbimin ise hiç çözmek istemediği
o güzel bilmecem…
Aşk

Aşk dediğimiz şey
evrenin insana yaptığı
en güzel küçük şakalardan biri;
bunca bilim, teknoloji, akıl ve bilgi arasında
iki insanı birbirine bakıp
dünyayı unutacak kadar etkileyebiliyor.
Aşk

İnsan beyni gerçekten ilginç;
bir sürü bilgi depoluyor,
hesap yapıyor, karar veriyor,
ama sevdiği insanın bir cümlesini
gün boyunca tekrar tekrar düşünmekten
kendini alamıyor.
Aşk
Programlanmamış Bir Aşk
Herkesin mutluluğu öğretilmiş, üzüntüsü dozunda ayarlanmış, arzuları önceden belirlenmiş bir dünyada karşılaştık biz.

İnsanların hissetmek yerine kendilerine sunulan duyguları yaşadığı, yalnız kalmamak için birbirlerine yaklaştığı, ama birbirlerini tanımadan uzaklaştığı bir çağın içinden geçiyoruz.

Seninle aramızda ise hiçbir formül çalışmıyor.

Seni neden sevdiğimi bir algoritmaya anlatamıyorum; hangi özelliğinin aklımı susturduğunu, hangi bakışının içimde geleceğe dair umut uyandırdığını sayılara dökemiyorum.

Belki de aşkın en büyük özgürlüğü bir başkasına bağımlı olmak değil, bütün seçeneklerin arasında kendi iradenle birini seçebilmek.

Ben seni bir mutluluk reçetesinden, bir alışkanlıktan, yalnızlığımı örtmek için aradığım geçici bir teselliden seçmedim.

Seni, kendim olabildiğim hâlde seninle daha güzel bir insan olmayı istediğim için sevdim.

Dünya bize kolay mutluluklar önerebilir; unutmayı, vazgeçmeyi, fazla düşünmeden yaşamayı, duyguları küçültüp hayatı basitleştirmeyi…

Ama ben seninle biraz zor olanı istiyorum: Gerçekten tanımayı, anlamaya çalışmayı, farklılıklarımızı koruyarak yakınlaşmayı, özgürlüğümüzden ödün vermeden birbirimize ait bir hayat kurmayı.

Çünkü sen benim için mutluluğun hazır sunulmuş bir biçimi değil, mutluluğu kendi ellerimizle yaratmak istediğim insansın.

Bu çağda herkes kusursuz bir hayat ararken, ben seninle kusurlarımızı saklamadan kusursuz bir sevgiye değil, gerçek bir beraberliğe ulaşmak istiyorum.

Bırak dünya insanlara ne hissetmeleri gerektiğini söylesin;

ben sana ne hissettiğimi özgür irademle söyleyeyim: Seni seviyorum. Ve bu, benim kendi seçimim.
Aşk

Aşk Aşkın Şehri Ordu
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 20:20:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!