Bazen dünya öyle acımasız ki
İnsan iyiliğin bile bir bedeli olduğuna inanıyor.
Güvenmek bir risk,
Bağlanmak bir korku,
Sevmek ise kaybetme ihtimaliyle sınanıyor.
Aşk
Eğer cehennem sevmemekse,
Ben bu dünyada sevgisiz kalmaktan korkarım.
Bir kalbin kapısını hiç açmadan yaşlanmaktan,
Birinin gözlerinde kendimi hiç görememekten,
Hayatın içinden geçip
Hiçbir hayata dokunamamaktan…
Aşk
Seninle bir ömür istiyorum sevgilim;
Sadece mutlu günlerin değil,
Zor günlerin de içinden geçebileceğimiz,
Birbirimizi suçlamak yerine anlayabileceğimiz,
Her şeye rağmen sevgiyi
Bir kez daha seçebileceğimiz bir ömür.
Çünkü insanın en büyük kaybı,
Sevdiğini yitirmesi değil belki;
Sevebileceği hâlde
Sevmekten vazgeçmiş birine dönüşmesidir.
Ben sana,
İçimde hâlâ güzelliğe inanan
O insanın bütün cesaretiyle geliyorum.
Aşk
Sevmeye Cesaret Edenler
İnsan neden korkar sevmekten? Bir kalbi incitmekten mi, Yoksa kendi içindeki karanlığı Bir başkasının gözlerinde görmekten mi?
Belki de aşk, insanın kendine kurduğu Bütün savunmaları yıktığı yerdir. Orada ne gurur saklanabilir Ne geçmiş suçlarını aklayabilir Ne de insan kendini olduğundan başka gösterebilir.
Ben senin yanında Kusurlarımı gizlemeyi bırakmak istiyorum. Beni yalnızca güzel yanlarımla değil, Bazen susan, bazen yanılan, Bazen kendi düşüncelerinde kaybolan hâlimle de Sevebilmeni diliyorum.
Çünkü insan sevilmek için kusursuzlaşırsa Bir gün kendi gerçeğinden uzaklaşır. Oysa aşk, iki kusursuz insanın buluşması değil; İki eksik hayatın birbirine yük olmadan Güzellik katabilmesidir.
Seni sevmek, Kendimi temize çıkarmak değil, Kendi içimdeki bütün yanlışlarla yüzleşirken Senin sevgini bir sığınak değil, Bir cesaret olarak taşımaktır.
Bazen dünya öyle acımasız ki İnsan iyiliğin bile bir bedeli olduğuna inanıyor. Güvenmek bir risk, Bağlanmak bir korku, Sevmek ise kaybetme ihtimaliyle sınanıyor.
Ama ben bütün bu ihtimallere rağmen Sevginin tarafında kalmak istiyorum. Kırılmamak için taşlaşanlardan değil, Kırılabileceğini bilip yine de Bir başkasına incelik gösterebilenlerden olmak…
Eğer cehennem sevmemekse, Ben bu dünyada sevgisiz kalmaktan korkarım. Bir kalbin kapısını hiç açmadan yaşlanmaktan, Birinin gözlerinde kendimi hiç görememekten, Hayatın içinden geçip Hiçbir hayata dokunamamaktan…
Seninle bir ömür istiyorum sevgilim; Sadece mutlu günlerin değil, Zor günlerin de içinden geçebileceğimiz, Birbirimizi suçlamak yerine anlayabileceğimiz, Her şeye rağmen sevgiyi Bir kez daha seçebileceğimiz bir ömür.
Çünkü insanın en büyük kaybı, Sevdiğini yitirmesi değil belki; Sevebileceği hâlde Sevmekten vazgeçmiş birine dönüşmesidir.
Ben sana, İçimde hâlâ güzelliğe inanan O insanın bütün cesaretiyle geliyorum.
Aşk
Bir gün bütün yollar susacak,
Ayak izlerimizi rüzgâr silecek.
Mevsimler değişecek,
Ağaçlar yapraklarını yeniden toprağa bırakacak.
Zaman, sahip olduğumuzu sandığımız
Her şeyi bizden usulca geri alacak.
Ama ben seni başka bir yerde sevdim;
Ne takvimlerin içinde,
Ne mesafelerin ölçüsünde,
Ne de dünyanın geçici güzelliklerinde...
Seni, bir ağacın köklerini toprağa bırakışı gibi,
Bir nehrin denize kavuşması gibi,
Bir kuşun gökyüzüne güvenmesi gibi sevdim.
Aşk
Gerçek sevgi,
Hayatın geçiciliğine karşı verilmiş
En güzel insanlık cevabıdır.
Her şey biter belki;
Ama sevgi, yaşandığı yerde bitmez.
Çünkü aşk, iki insanın birbirinde bulduğu
Geçici bir mutluluk değil,
Birbirlerinin varoluşuna bıraktığı
Silinmez bir güzelliktir.
Ve ben seni,
Dünyanın son günü gelecekmiş gibi değil,
Dünya her sabah yeniden doğacakmış gibi seviyorum.
Aşk
Ben artık biliyorum sevgilim;
Dünya bize ait değil,
Biz dünyanın kısa süreli misafirleriyiz.
Çiçekler açar, solar;
Denizler kıyılarını değiştirir;
Güneş her sabah başka bir günü başlatır.
Aşk
Her şeyin bir sonu var sevgilim,
Yolların, mevsimlerin, ayrılıkların…
Bir gün en güzel şarkılar bile susar,
En uzun yolculuklar bir yerde tamamlanır.
Ama sevgi öyle değil.
Ben seni bir ömrün alışkanlığıyla değil,
Bir canlının kendisine gösterilen iyiliği
Hiç unutmayan kalbiyle sevdim.
Aşk
Ne zaman yorulsam,
Varlığın içimde dinlenecek bir liman oldu.
Ne zaman dünya üzerime gelse,
Bir bakışın bütün yüklerimi hafifletti.
Aşk
Bilirsin,
Sadakat zincirlerle ölçülmez;
Bir kalbin özgür iradesiyle
Başka bir kalpte kalmayı seçmesidir.
Ben senden hiçbir zaman
Ömrüme sahip olmanı istemedim.
Yalnızca aynı yolda yürürken
Birbirimizin adımlarını incitmeyelim istedim.
Çünkü aşk,
Güçlünün güçsüzü koruması değil,
İki insanın birbirine karşı
Gücünü merhamete dönüştürmesidir.
Aşk
Sana verdiğim sevgi,
Karşılığını bekleyen bir borç değil;
Varlığından duyduğum mutluluğun
İçimde büyüttüğü özgür bir armağan.
Aşk
Eğer bir gün
Bütün yollar birbirinden ayrılırsa,
Sana dair güzel olan hiçbir şeyi
Kötü bir hatıraya dönüştürmeyeceğim.
Çünkü ben sevgiyi,
Birinin yanında kalmak kadar
Ona iyi gelmeyi de bilmek olarak öğrendim.
Aşk
BİR KALP, BİR ÖMÜR SEVER
Her şeyin bir sonu var sevgilim, Yolların, mevsimlerin, ayrılıkların… Bir gün en güzel şarkılar bile susar, En uzun yolculuklar bir yerde tamamlanır.
Ama sevgi öyle değil.
Ben seni bir ömrün alışkanlığıyla değil, Bir canlının kendisine gösterilen iyiliği Hiç unutmayan kalbiyle sevdim.
Ne zaman yorulsam, Varlığın içimde dinlenecek bir liman oldu. Ne zaman dünya üzerime gelse, Bir bakışın bütün yüklerimi hafifletti.
Bilirsin, Sadakat zincirlerle ölçülmez; Bir kalbin özgür iradesiyle Başka bir kalpte kalmayı seçmesidir.
Ben senden hiçbir zaman Ömrüme sahip olmanı istemedim. Yalnızca aynı yolda yürürken Birbirimizin adımlarını incitmeyelim istedim.
Çünkü aşk, Güçlünün güçsüzü koruması değil, İki insanın birbirine karşı Gücünü merhamete dönüştürmesidir.
Bir gün saçlarımıza zaman düşecek, Ellerimiz eski gücünü kaybedecek. Belki yürüdüğümüz yollar değişecek, Belki dünyamız bambaşka bir yere dönüşecek.
Yine de bilmeni isterim: Sana verdiğim sevgi, Karşılığını bekleyen bir borç değil; Varlığından duyduğum mutluluğun İçimde büyüttüğü özgür bir armağan.
Ve eğer bir gün Bütün yollar birbirinden ayrılırsa, Sana dair güzel olan hiçbir şeyi Kötü bir hatıraya dönüştürmeyeceğim.
Çünkü ben sevgiyi, Birinin yanında kalmak kadar Ona iyi gelmeyi de bilmek olarak öğrendim.
Her şey biter sevgilim; Güzellikler solar, zaman geçer, hayat değişir. Ama bir kalp, başka bir kalbe İyilikle dokunmuşsa O sevgi artık yalnızca iki kişinin değil, İnsanlığın güzelliğine bırakılmış bir izdir.
Ben seni ömrümün sonuna kadar değil yalnızca, Ömrümün her anında sevmek istiyorum. Çünkü aşkın büyüklüğü kaç yıl sürdüğünde değil, Birbirimizin hayatında ne kadar güzelleştiğimizde saklıdır.
Aşk
Her şey biter sevgilim;
Güzellikler solar, zaman geçer, hayat değişir.
Ama bir kalp, başka bir kalbe
İyilikle dokunmuşsa
O sevgi artık yalnızca iki kişinin değil,
İnsanlığın güzelliğine bırakılmış bir izdir.
Aşk
Ben seni ömrümün sonuna kadar değil yalnızca,
Ömrümün her anında sevmek istiyorum.
Çünkü aşkın büyüklüğü kaç yıl sürdüğünde değil,
Birbirimizin hayatında ne kadar güzelleştiğimizde saklıdır.
Aşk
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir ömrün bütün yollarını
Adını içimden geçirerek yürüdüm.
Sabahları güneşe seninle uyandım,
Akşamları yorgunluğumu
Sana kavuşacağım bir güne sakladım.
Aşk
Ben seni öyle sevdim ki,
Toprağa düşen bir tohumun
Bahar geleceğine inanması gibi…
Yağmur bekleyen kurak bir ovanın
Gökyüzüne küsmeden sabretmesi gibi.
Aşk
Bazen hayat ağır bir kış oldu,
İnsanlar kendi telaşlarına karıştı.
Zaman, herkesi başka yönlere savurdu.
Ben yine de seni düşündüm.
Çünkü insanın yüreğinde büyüttüğü
Bazı sevgiler mevsimlere boyun eğmez.
Aşk
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir sofrada eksik kalan yerini,
Bir yolculukta yanımda olmayan sesini,
Bir güzel günde paylaşamadığım sevincini
İçimde sessizce çoğalttım.
Aşk
Sana kavuşmak için değil yalnızca,
Seninle yaşanabilecek bir hayatı sevdim.
Birlikte ekilen bir ağacı,
Aynı yağmur altında ıslanmayı,
Yıllar sonra bile birbirimize
İlk günkü şefkatle bakabilmeyi…
Aşk
Bil ki sevgilim,
Aşk bazen büyük sözler söylemek değildir.
Bir insanın yokluğunda bile
Onun iyiliğini dilemek,
Kendi mutluluğundan önce
Onun yüzündeki tebessümü düşünebilmektir.
Ben senden bir mucize istemedim.
Biraz zaman, biraz yakınlık,
Bir ömürlük içtenlik istedim.
Çünkü dünya ne kadar değişirse değişsin,
İnsan en çok sevildiği yerde
Kendisi olabilmeyi özler.
Ve şimdi soruyorum kendime:
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir ömrü sana ayırmadım belki,
Ama ömrümün en güzel yerinde
Sana bir yer bıraktım.
Aşk
BEN SENİ DÜŞÜNMEKTEN BAŞKA NE YAPTIM?
Cengiz Aytmatov’un Toprak Ana eserindeki emek, sabır, özlem, yaşam mücadelesi ve insanın yüreğinde taşıdığı büyük bağlılık duygusundan esinlenen özgün aşk şiiri.
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir ömrün bütün yollarını Adını içimden geçirerek yürüdüm. Sabahları güneşe seninle uyandım, Akşamları yorgunluğumu Sana kavuşacağım bir güne sakladım.
Ben seni öyle sevdim ki, Toprağa düşen bir tohumun Bahar geleceğine inanması gibi… Yağmur bekleyen kurak bir ovanın Gökyüzüne küsmeden sabretmesi gibi.
Bazen hayat ağır bir kış oldu, İnsanlar kendi telaşlarına karıştı. Zaman, herkesi başka yönlere savurdu. Ben yine de seni düşündüm. Çünkü insanın yüreğinde büyüttüğü Bazı sevgiler mevsimlere boyun eğmez.
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir sofrada eksik kalan yerini, Bir yolculukta yanımda olmayan sesini, Bir güzel günde paylaşamadığım sevincini İçimde sessizce çoğalttım.
Sana kavuşmak için değil yalnızca, Seninle yaşanabilecek bir hayatı sevdim. Birlikte ekilen bir ağacı, Aynı yağmur altında ıslanmayı, Yıllar sonra bile birbirimize İlk günkü şefkatle bakabilmeyi…
Bil ki sevgilim, Aşk bazen büyük sözler söylemek değildir. Bir insanın yokluğunda bile Onun iyiliğini dilemek, Kendi mutluluğundan önce Onun yüzündeki tebessümü düşünebilmektir.
Ben senden bir mucize istemedim. Biraz zaman, biraz yakınlık, Bir ömürlük içtenlik istedim. Çünkü dünya ne kadar değişirse değişsin, İnsan en çok sevildiği yerde Kendisi olabilmeyi özler.
Ve şimdi soruyorum kendime:
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir ömrü sana ayırmadım belki, Ama ömrümün en güzel yerinde Sana bir yer bıraktım.
Toprak nice kışı bağrında saklar da Her bahar yeniden çiçek açar. Benim yüreğim de öyle sevgilim; Araya hangi mevsim girerse girsin, Seni düşünmekten vazgeçmeyen Bir baharı içinde taşır.
Aşk
Toprak nice kışı bağrında saklar da
Her bahar yeniden çiçek açar.
Benim yüreğim de öyle sevgilim;
Araya hangi mevsim girerse girsin,
Seni düşünmekten vazgeçmeyen
Bir baharı içinde taşır.
Aşk
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir ömrü sana ayırmadım belki,
Ama ömrümün en güzel yerinde
Sana bir yer bıraktım.
Aşk
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka?
Bir ömrün bütün telaşını susturup
Adını içimde dinledim.
Dünya kendi işine bakarken,
Ben seninle yaşanabilecek bir hayatın
Henüz kurulmamış cümlelerini düşündüm.
Aşk
Ben seni öyle sevdim ki,
Toprağa düşen bir tohumun
Bahar geleceğine inanması gibi…
Yağmur bekleyen kurak bir ovanın
Gökyüzüne küsmeden sabretmesi gibi.
Aşk
Sana kavuşmak bir dileğim,
Seni sevmek ise çoktan seçtiğim yol.
Dilekler değişebilir,
Yollar uzayabilir,
Ama kalbimin sana karşı taşıdığı
O güzel duyguyu hiçbir mevsime bırakmadım.
Aşk
NE YAPTIM Kİ, SENİ DÜŞÜNMEKTEN BAŞKA?
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir ömrün bütün telaşını susturup Adını içimde dinledim. Dünya kendi işine bakarken, Ben seninle yaşanabilecek bir hayatın Henüz kurulmamış cümlelerini düşündüm.
Bazen bir sabahın aydınlığıydın, Bazen akşamın içime bıraktığı ince sızı. Bazen hiçbir şey söylemeden Yanımda oturmanı istedim; Çünkü insan, sevdiğiyle konuşmadığı anlarda bile Birbirini anlayabilmenin özlemini duyarmış.
Seni düşünmek, Bir evin ışığını uzaktan görmek gibiydi; İçinde kimse beni beklemese bile O ışığın varlığına sevinmek…
Ben senden dünyayı istemedim, Dünyanın içinde bana ayrılmış Küçücük bir yer istedim. Bir sabah birlikte uyanmak, Bir akşam yorgunluğunu gözlerinden okumak, Yılların yüzümüze bıraktığı çizgileri Birbirimizin sevgisiyle güzel bulmak…
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? İçimde sana ayırdığım bir bahçeyi Her gün yeniden suladım. Bazen umutla, bazen özlemle, Bazen de hiçbir karşılık beklemeden Yalnızca seni sevmenin verdiği huzurla.
Hayat herkese başka yükler verdi, Kimimiz erken yoruldu, Kimimiz mutluluğu uzaklarda aradı. Ben ise bütün arayışların sonunda Bir insanın kalbine iyi gelmenin Dünyadaki en kıymetli zenginlik olduğunu anladım.
Sana kavuşmak bir dileğim, Seni sevmek ise çoktan seçtiğim yol. Dilekler değişebilir, Yollar uzayabilir, Ama kalbimin sana karşı taşıdığı O güzel duyguyu hiçbir mevsime bırakmadım.
Ne yaptım ki ben seni düşünmekten başka? Bir ömrün içinden seni seçtim, Bir dünyanın içinden seninle olanı… Ve bütün geçiciliğine rağmen hayatın, Seni sevmeyi kalıcı bir güzelliğe dönüştürdüm.
Belki her şey sona erecek bir gün; Ama ben seni, sonu olan bir dünyanın içinde Sonsuzluk hissi veren tek şey gibi sevdim.
Aşk
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 22:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!