Aşk ile yan ey aşık (gazel )

Vezin: Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilün

Ey gönül, gülzârı terk et, cânı cânâna karış,
Şekeristan-ı bekāda lutf-ı Rahmân’a karış.

Esmeyince bâd-ı vuslat, sırrı fâş etmez sabâ,
Müjde ver bülbüllere, git bağ-ı rıdvâna karış.

Neye lâzım dıdr-ı hâr içre figân etmek müdâm?
Gel bu vahdet mülküne, şol sırr-ı pinhâna karış.

Gül idin bağ-ı cihanda, soldun ammâ ölmedin,
Şimdi bir lezzetli rûh ol, nûr-ı irfâna karış.

Şeker ü gül gerçi hoştur, hoşça vefâdır velî,
Gel vefâ mülkünde sâkî, ahd-i peymâna karış.

Korkma sakın çek belâyı, o Hakk’a merdivendir,
Canı at şol nâra dâim, vuslat-ı câna karış.

Gördüğün sırrın hayâliyle yakıp pîrehenin,
Kızıl kaftanlı yiğit ol, nûr-ı imâna karış.

Yerde kalma, gökyüzünde menzil-i a’lâya uç,
Kevkeb-i sâkıb gibi şol ulu kervâna karış.

Terk edip renk ü kokun, vuslat meyinden kâm alıp,
Zevk-i mutlak bahrine ak, bahr-ı ummâna karış.

Gülbeşekerdir murâdın, ayn-ı lutf-ı Hak budur,
Zerre olsan da çekil, kudsî o mıknatısa karış.

Akl-ı cüz’î bir demirdir, sâfî ayna eyleyip,
“Seni sensiz isteyen” ol yüce dermâna karış.

Sız testi-i tenden bir ter gibi mahv ol bugün,
Kurtulup şol dar kafesten, rûh-ı cânâna karış.

Bî-vücûd ol kim vücûdun zulmet-i dünyâ imiş,
Sırr-ı Hak’tan bir şua’ al, şems-i tâbâna karış.

Hâmûş ol ey dil, kelâmın kârı yok vuslat günü,
Lutf-ı mutlak bahrine dal, nûr-ı Sübhân’a karış.

Aşk ile yandın nesimi, dursa dünyâ sen durma,
Cânı cânân içre mahv et, kuds-i Rahmân’a karış.

redfer
Şiirin Şerhi (Açıklaması)
1. Ey gönül, dünya bahçesini bırak, canı gerçek sahibine kavuştur; ebediyet şekeristanında Allah'ın lütfuyla birleş.
2. Kavuşma rüzgarı esmeyince sabah rüzgarı sırrı ifşa etmez; bülbüllere müjde ver ve cennet bahçesine dahil ol.
3. Dikenli duvarlar (dünya dertleri) içinde sürekli ağlayıp inlemek neye yarar? Gel bu birlik alemine, o gizli sırra dahil ol.
4. Dünya bağında bir güldün, vaktin gelince soldun ama aslında yok olmadın; şimdi manevi bir tat (ruh) haline gelip irfan nuruna karış.
5. Şeker de gül de hoştur ama asıl hoş olan vefadır; gel vefa mülkünde verilen sözlerin (elest bezmindeki ahdin) tadına karış.
6. Belalardan korkma, onları Hakk'a ulaştıran bir merdiven bil; canını aşk ateşine at ve asıl can olan Allah'a kavuş.
7. Gördüğün ilahi sırların heyecanıyla dünya elbiselerini (nefsini) yırt; kızıl kaftanlı bir yiğit gibi iman nuruna dahil ol.
8. Yeryüzünde kalma, gökyüzünde en yüce makamlara uç; parlak bir yıldız gibi o kutlu kervana katıl.
9. Kendi geçici varlığını feda edip kavuşma şarabından tat al; mutlak zevk denizine akıp o sonsuz ummana karış.
10. "Gülbeşeker" olmaktan maksat Hakk'ın lütfuna ermektir. Sen bir demir kırıntısı olsan bile, ilahi bir mıknatıs olan o lütfa doğru çekil.
11. Cüz'i akıl bir demir gibidir; onu çileyle parlatıp saf bir ayna haline getir ve seni senden özge (nefsinden arınmış) olarak isteyen o büyük şifaya kavuş.
12. Beden testinden bir ter damlası gibi sızıp yok ol; şu dar kafesten kurtulup sevgilinin (Hakk'ın) ruhuna karış.
13. Kendi varlığından (benliğinden) vazgeç, çünkü senin varlık sandığın şey dünyanın karanlığıymış; Hakk'ın sırrından bir parıltı al ve parlayan güneşe (Cemâlüllah) karış.
14. Sus artık ey gönül (Hâmûş)! Kavuşma gününde sözün hükmü kalmaz; mutlak lütuf denizine dal ve Allah'ın nuruna karış.
15. Aşk ile yandın ey aşık (Nesîmî/Ruh), dünya dursa bile sen durma; canını sevgilinin içinde yok et ve Allah'ın kutsal huzuruna karış.