Hayat insana kendisi ile birlikte Aşk’ı da sunar. Ilk nefesle aşkı alır ve büyüdükçe artması gerekirken onu unutur ve tekrar o güzel duyguyu yaşamaya başladığında ilk anına döner.
Bir aşık çocuk gibidir,
çabuk kırılır ve yanar.
Aşk
kendi içinde insanı barındırır
ve nefesi taşır.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta