Bir kuşu izler gibi seviyorum seni
Bir serçe yavrusu gibi her sabah sevince alıştırıyorum kendimi
Sanki bilerek oturdun karşıma duymak için sesini
Bilerek taş duvar ördün aramıza duymamak için sesini
Ya da bilmeyerek hep geri adım attık biz
Öyle kaçtık ki kaçarken ne yorgunluk var ne iz
Havada çarpışacak kurşunlar kadar yokmuydu ihtimalimiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta