Ne zaman hayata arkamı dönsem
Bir kör bıçak saplanır
Dalgalı bir acı koşar yüreğime
Dayandığım dal kopar birdenbire
Bilenmiş sözcüklerin celladı olurum
Dipsiz karanlıklar içinden fışkırır özüm
Ve ben bir şahin kadar yırtıcı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
