Aşkın kuraklığından terlemiş kuşun kanatlarındaydı yalnızlık
Gökyüzünden dökülen ter damlacıklarıyla ıslanmıştı toprak
Toprakta filizlenen aşkın çiçeğiydi o zaman
Kadın soruverdi çiçeğe
Yalnızlık mıydı aşk
Yoksa aşkın adı mıydı yalnızlık
Baharda başlayıp yine bir sonbaharda mı öksüz kalırdı
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta