Çorak toprakların adamına
dikensiz gül oldu kadın…
O'nun yoksulluğunu giyindi
O'nun yetimliğine sarıldı
O'nun ellerinin çatlağına tutundu
Kendi yoksulluğunu
kendi yetimliğini
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




GECE YARISI, ONLARIN ÖZLEMİNE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta