Aşk Biter Sevda Kalır Şiiri - Salim Erben

Aşkın ömrü üç yıl derler bilimde,
Geçer o fırtına, diner o rüzgâr.
Mecnun’un feryadı kalır dillerde,
Alev alev yanan o har da kalır.

İlk günkü heyecan, o deli coşku,
Göz göze gelince duran o zaman.
Beyni sarhoş eden o tatlı kuşku,
Günü gelip söner, biter o an.

Aşk dediğin yakar, yıkar geçer de,
Akıl başa gelir üç yıl sonunda.
Gözdeki o büyülü Perde çekilir de,
İnsan kendin bulur yolun sonunda.

Ama bitmek demek kopmak değildir,
Rüzgâr diner ama fırtına durur.
Asıl sevdalar o zaman belirir,
Aşk yerini derin sevgiye verir.

Tutku çekilir de nöbet devreder,
Şefkatle sarılan bir el kalır.
Yılların emeği, çekilen dertler,
İki canı tek bir kalbe bırakır.

Aynı sofrada bir ekmek bölüşmek,
Hastalıkta, sağlıkta dayanak olmak.
Sessizce bakışıp derdi bölüşmek,
Aşkın ötesinde yoldaşça kalmak.

Gözlerdeki gençlik feri sönse de,
Yüzü çizgi çizgi yıllar bürüse.
Saçlara karlar ve aklar düşse de,
Gönül birbiriyle yaşlanır gider.

Dopamin çekilir, oksitosin kalır,
Bilimin dediği bir kuru sözdür.
Gönül bağın kuran o ruhu tanır,
Gözü kör eden aşk, sevgide gözdür.

Salim der ki aşk bir tatlı kıvılcım,
Saman alevi gibi parlar geçer.
Ama o kıvılcımda pişen içim,
Ömür boyu süren bir harı seçer.

Âşıklar elbet bir gün ki yaşlanır,
O deli sevdalar da durgunlaşır.
Dünyadan ayrılsa beden ile can,
Aşk biter ama o büyük sevda kalır.