Yeryüzünde boş dolaşır oldu insan,
Bir hevese bürünmüş gibi,
Ulaşmaya çalıştıkça yel olup geçti,
Denizdeki fırtına misali.
Sevginin olmadığı yerde, aşkın hitabı nerelerde,
Allah'ın sevgili kulları, mutluluk arar gözlerde.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta