Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Aşkın aşkı aştan uzak......
sevgili dostlarım bu şiir veya değil benim bir iddiam yok ben derdimi sevincimi sizlerle paylaşmaktan mutluyum imla hatam çok muş olabilir,
BENIMDE COK YAZIM HATAM VAR AYYÜZLÜM ANLAMAK ÖNEMLI BEN ANLIYORUM VE O GÜZEL YÜREGINI GÖNÜLDEN KUTLUYORUM.ayten
Aşk kısacık üç harften oluşmuş değilmi?
Ama nekadarda güzel geliyor dile.
Aşkı bulanlar çok şanslı,yaşasınlar güle,güle.
Bende nekadar isterdim,aşık olmayı.
Ama olmadı,olmadı işte dolu dizgin.
Aşk yerine ihaneti gördüm ben.
Yaralandım,berelendim,hatır için sineye çektim.
Doktorum kendim oldum,neşter vurdum.
Temizledim sardım yarayı.
Ama nafile akan kanı dindiremedim.
Çünki yaranın altı oyulmuş,kangıren çıktı.
Bilmeliydim senden bana yar olmayacağını.
Şimdi yanıyorum,boşa geçen yıllara.
Bu can senden hesap soracak,bunu unutma.
En çokta ağlattığım gözlerim,biliyormusun?
Geleceksin diye çok geceler sabahladı,camlarda.
Ama sen hiç gelmedin,kıymetimi de bilmedin.
Bundan sonra geçmiş ola,daha ne diyeyim sana.
Sen ki üretken ve seven bir yüreksin, duyarlı bir yüreksin bir gün seni anlayacaktır bu yönün senin yaralarına merhem olcaktır eminim.. Senin şiirlerini severek okuyorum boşver söylenenleri yazmaya devam et sakın bırakma Müniş..Kutlarım
sevgimle kal
Sitem, huzun, ask ve pismanlik. Hepside yasanmis. Hele de şu bolum beni cok uzdu.
Bu can senden hesap soracak bunu unutma.
En çokta ağlattığın gözlerim biliyor musun?
Geleceksin diye çok geceler sabahladı camlarda.
Yuregine saglik abla sen daha cok gece beklersin camlarda. Yuregin hassas ne kadar beklemeyecegim desende duramazsin bilirim. Öpüyorum ellerinden.
BEN SİZİ KEYİFLE OKUYORUM
NASREDDİN ANNE
BU ŞİİRİNİZİ OKUDUKTAN SONRADA HALİME ŞÜKREDİP SUSUYORUM
SEVGİMLE
Güzel ablam, siirini ve yazilan yorumlari okudum.Bence yazilan yorumlar ne türde olursa olsun, okuyucunun düsuncesi olarak saygi duymak gerek.Yani her okuyan sairi yada yazan kisiyi anliyamaz ve illaki anliyacak diye de bir sey de yoktur..Onun için sen canini sykma.eger yorumlarda paylasacagin bir sey varsa okuyucuyla paylasirsin yoksa okuyucunun fikri olarak kalmali..Ve bazan da yorumlari dikkate almak gerek diye düsünüyorum.Önemli olan burada ,senin yürekten cesaretin ve duygularini kaleme alabilmen.Bunu herkes basaramaz biliyorsun.Sakin yazmaktan vazgeçme.Ben seni severek okuyorum ve duygularin o kadar temiz ki herkese böylesi duygular nasip olmaz.Hadi bakalim kolay gelsin anam.Ve siirin için tesekkürler.Sende siirlerine ya da düz yazilarina asik ol..Tesekkürler yeninden.
Benim anlamadığım buraya şiir yazan herkes usta mı olmalı? öyle bir kural var da biz mi bilmiyoruz.? sevgili Müniş ANA,beğenmeyen okumasın..biz seni seviyoruz ve ben kendi adıma her türlü duygunu paylaşıma hazırım ve dört gözle bekliyorum..şiir densin,denmesin...sen paylaş...üzülme anacığım...
sevgimle...öpüyorum..
nevin
Müniş'im
Seni tanımak, anlamak için şiirlerini okumak yeterli.
Her şiirin, hayat hikayesinden kısa bir alıntı.
Yaşanmışlık var her bir dizesinde.O kanayan yaralar
bedeninde ve yüreğinde hasar bırakmış ta olsa,
sen sağlam olan elinle yaz, yüreğinde dolup dolup
çağlayamamış duygularını yaz.Biliyorsun ki,
mutluluklar paylaştıkça çoğalır, acılar paylaştıkça
azalır.Ben seninle her paylaşımda burdayım.
Tüm kır çiçeklerini kucağına bırakıyorum.
Sevgilerimle.
Ablama Aşkı yazmakta yakışır...kimin senden nesi fazla ki,
Aşk mangal gibi yürek ister..bence o sende fazlasıyla var.
Rabbim kalbinden nuru,gönlünden huzuru eksik eylemesin.
Saygılarımla.
Müniiiş hiç belli olmaz cancağızım :-) Sevgilerimi yolluyorum.
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta