Aşkın kulunu,zâr’ı mecnun eyler.
Sıfatı hicabında, viraneler var.
Sensiz alem, bir hiçten ibaret.
Bir busene hasret divaneler var.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bazı aşklar vardır, vuslatta biter, söner, yok olur veya ölür. Ama mecnunun aşkı gibi vuslatta dahada ateşlenir, ona gem vurulmaz. Bulsada leylayı ten bulunmaz.Varlık ötesi olan yokluğu buldukça hiçliğin zevki ile zevkiyab olur. Eyvallah
Zâr-u mecnûn eyler, kul âskini
hasret'le vuslâtini virâne eder
Vâr-u kânun eyler, Hûda lâfzini
âsk'ile kendini kul divâne eder....
diye nazire yapmak istedim, umarim elime yüzüme bulastirmamisimdir, Ustad.. hos gorunuze siginiyorum..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta