Aşk yıkılası kör olası bir zehirdir
Damara enjekte olunca kurtulamazsın bu belâdan
Hasta eder yataklara düşürür gecelerini zindan eder ağlatır.
Aşkı bir sevene değil sevdasını kaybedene soracaksın
O anlatır sana kahrolası derdi anlatır
Bazen dalarsın yolda yürürken ismini sayıklarsın dudaklarından
Çıkan sözlerde farkında olmazsın gören deli der sen duymazsın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta