Yaralı sevdalarda kaplı kaldı gonul sayfalarım,en cıkmazını yasarken ask,deli ruzgarlara karıstım sımdı.Tutmasını bılen ellerınden kayıp gıderken zaman,savasmayı ogrendım kavga etmesını bılmeden.Kapattıgın kapıların aralıgında saklı kaldı,yuzumde bıraktıgın huzunler.Mecburiyetın agırlıgında yıkıldı agaclarım.Yapraklarını savurdu yanlızlıgına.Beyaz bır ıncı emanet ettin bana,canımın yandıgını fark etmıyecek kadar yaralıyım,ask dokunma bana.Menfi simdı tutamadıgım eller bana.Son bır kahkaham daha var,araladıgım kapıları kapatıp gıtmeden.Ask bıraktım seni yaralandıgım o gonulde.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta