Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tanıdıktır, sanki asırlar öncesinden gelen hata hep sizde olan.
Çok güzeldi şiiriniz ve çok güçlü..
Kutluyorum Sayın Kezban Güçlü.
sevgisine sımsıkı yarılmış bir yüreğin hikayesi olmalı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta