Yarası tez geçmezmiş saplanan aşk okunun
Müptelası olmuşum her şeydeki kokunun
Sensiz yaşıyor muyum ölü müyüm bilinmez
Istırabı pek büyük her vardaki yokunun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Her vardaki yokluk'
Üstad N.Fazıl Kısakürek'ten bir beyit hatırlttı.
Varlık içinde yokluk, yokluk içinde varlıık,
Başını kaldır da bak, boşluk bile mezarlık.
Ee geride bırakılan hatıralar hep onu hatırlatmaz mı peki yetiyor mu hatıraları...
İşte şairin görevi de zaten bunu kaleme dökmek.
tebrikler efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta