Aşılmaz Dertler Şiiri - Kasım Kobakçı

Bazen, aşılmaz dertler gelir öne,
Uçsuz bucaksız çorak topraklarda,
Serinletecek dallar bükülmüştür,
Dudak ıslatacak pınar akmazken,
Yoldaşlık sunacak dostum yanaşmaz.
*
Dört yanı, kavurur kızıl ateşler,
Ham düşer, dünyanın tüm lezzetleri,
Sahipsiz sızlayan, masum yavrucak,
Boran eser, ayaz döktürür buzu,
Şafak parlamaz, akşam gelip çatar,
Yıkık teleklerdeki çırpınışlar,
Sahipsiz, zavallı uçan güvercin.
*
Avaz avaz inlemeler nafile,
Hangi omuz taşır, yetim derdini,
Asla çeviremez, yitilen canı,
Yaraya dönüşür, kuruyan bağın,
Nefes tükendikçe, sızlar bağrımız,
Tipi iner saça, kor düşer öze.
*
Bazan umudun kesilir, her yerden,
Issız mekanlarda, boğulduğun an,
Yakında görülmez, yeşil asmalar,
Damak kurur, akan nehir seçilmez,
Çevrende, seni dinleyen seçilmez.
*
Harlı ateşler, hep döner yakında,
Çiğ düşer meyvesi, bu kâinatın,
Yuvasız inleyen, küçük sabiler,
Tufan kopar, her zaman donar ova,
Akşam çöker, parlamaz yarınların,
Ezilmiş telekler, çabalar inler,
Öksüz şaşırmış, uçan kırlangıçlar.
*
Sızlamanın, uzayda kârı yoktur,
Hangi dost paylaşır, öksüz yarayı,
Yitilen nefesler, dönmez sılaya,
Oyuk açar, bükülmüş fidanların,
Geçilen yollarda, sızlar içerin,
Ayaz iner tepeye, dert kor tüter.
*
Bazı dertler, tuzaktır yollarında,
Ucu bucağı bitmez, bozkırlarda,
Dinlenecek, serin köşe görünmez,
Çorak vadilerde, ırmak çağlamaz,
Yakınlık kuracak, tek dost bilinmez.
*
Siyah dumanlar, boğar her tarafı,
Buruk düşer, evrenin meyveleri,
Sahipsiz inleyen, körpe canlılar,
Tipi boran dinmez, donar doğalar,
Şafak atmaz, alaca karanlıkta,
Ezik telek, asla uçurmaz onu,
Yönsüz, şaşırmış, perişan serçeler.
*
Nafiledir, ıssızlıkta bağırmak,
Hangi sine çözer, ufacık derdi,
Asla maziye dönmez, yitilenler,
Yaraya dönüşür, hep kuruyanlar,
Ömür bittikçe, azap çeker ruhun,
Ayaz iner saça, nefes harlanır.
*
Bazan tükenir yollar, önümüzde,
Uçurumlar, aşılmaz tepelerde,
Serinlik sunmaz, ulu ormanların,
Dudak çatlar, içecek damla akmaz,
Yoldaş sıfatıyla, asla dost gelmez.