Aşikar Şiiri - Kasım Kobakçı

Acılar, evrenin tümüdür,
Zulümden kaçmak, ruha ferdir,
Yıkılsın, tükenen hislerim,
Bağrıma sızdıkça çetindir.
*
Kaplar ahşapta, ufak kalmış,
Yuttukça, sırçada leke var,
Çökülsün, yaraya küs tenim,
Nem akmaz yüzüme, kor damlar.
*
Kokuşmuş mekanı, süzerim,
Başıma vurulan, taş ayaz,
Yok olsun, aşağı düşen kol,
Yaşama öfkemiz, belirgin.
*
Sancılar, ömrümün bağıdır
Kederden sıyrılmak, tek ilaç
Yıkılsın, tükenen canımız,
Ruhlara sızdıkça, bitkinlik.
*
Şişeler sehpada, ufacık,
Yuttukça, kadehte is kalmış,
Mahvolsun azaba, dik başım,
Yaş tütmez tenimden, kor taşar.
*
Soluyup izlerim, şık saray,
Başıma evrende, kül yağmış,
Kırılsın, aşağı sarkan diz,
Hayata nefretim, aşikar.