Ne kadar sevse de âşık, boynu bükük olan vardır.
Yârin ateşini, yüreğinin kar yağan düşlerinde;
Üşümesin diye yüreği sıcak, kendi titreyen vardır.
Bir angut kuşu gibi her dakika içinde ki kadına
Yüreği akar, gözyaşı utanır, zaman karanlığa sığınır da
İçine kurulur kederin mahalleri
Toplanır bulutlar kararır dünya.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta