Arzuhal Şiiri - Serdar Tunçluer

21.03.1999

Baba…
Gül dikeni ile sevilir,
Bülbül ötüşü ile,
Gün güneşi ile bilinir,
Kartal uçuşu ile,
Ne doğru ama...

Ömür biterde…
Yol bitmez,
Acı sürerde…
Dert bitmez,
Ne dünya ama,

Kazdağına gidilir yolu bilinirse,
Deniz üstü yürünür, yolu görülürse,
Hak’ka yol vardır, sırra erilirse,
Evler kabirdir, sırrı bilinmez,
Ne sırdır ama..!

Haysiyetin hükmü akşama kadar…gördüm niceleri,
Namusun cevri diyene kadar…sezdim diyenleri,
Zenginin tavrı iflasa kadar…kırdım gülenleri,
Haklının hakkını sövdüm yiyenleri,
Ne çözüm ama,

Tarifi yoktu hırsızlığın…öğretmedin,
Galibi yoktu ömrün …diretmedin,
Haklısı yoktu cahilin…dinletmedin,
Faydası yoktu dünyanın…mal etmedin,
Ne ettin ama,

Gittin sen temel yıkıldı…Mevla’ya sığındım,
Kullandı insanlar…Allah’a dayandım
Kustular hepsi…Rahman'a sorandım,
Evladım el oldu…kim’e soraydım,
Ne yordu ama.