İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
yetmiyor bazen sözler de yazılar da.. anlatamadık sandığımız $eyler bazen anlatınca da aynı kefe misali.. a$ağıda ve ağır.. keder yükünden, yorgunluktan.. o kefenin hep yukarda kalması dileklerimle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta