Arsız Tavırlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Zirveden kayan karlar çantasına doluyor,
Gizlice cukkalarken yüzü birden soluyor.
En güzel kayakları alıp da saklıyorlar,
Karda ayak izini rüzgarla aklıyorlar.
Beyaz örtü üstünde ceplerini şişirdi,
Bütün tesis karını gizlice o aşırdı.
Biletleri topladı dağın en tepesinde,
Gözü doymaz adamın hırsı var nefesinde.
*
Batonları çalarak ormanlara kaçıyor,
Karda iz bırakmadan etrafa dert saçıyor.
*
Sıcak kış otelinde şömineyi sömürdü,
Dağ evinin hakkını cukkalamak ömürdü.
Bütün kızakları gece vakti o sakladı,
Telesiyej telinde kendi suçun akladı.
Tipi vuran tepede montları cebe attı,
Çaldığı eldiveni dağda ucuzdan sattı.
Bereyi ve gözlüğü araklayıp toz oldu,
Karlı pistin üstünde giden yolu buz oldu.
*
Kar motoru alarak vadiye hızla daldı,
Cukkaladığı karı kendi cebine saldı.
*
Zirve kafeteryada kahveleri içtiler,
Hesabı ödemeden karlı yola geçtiler.
Cukkaladı pastayı fırıncının elinden,
Kayakçı anlamadı bu hırsızın dilinden.
Tahtaları sökerek odasına doldurdu,
Bembeyaz hayalleri çıkar için soldurdu.
Para hırsı yüzünden dağların tadı kaçtı,
Gözlüksüz karlı yolda kendine dertler açtı.
*
Kar küreyen aracı garajından yürüttü,
Dürüst kayakçıların hayatını çürüttü.
*
Termosunda çayıyla bekliyorken karları,
Cukkalamayı seçti bütün kışlık kârları.
Atlayış rampasında madalyayı aşırdı,
Kayak hakemlerini bu tavrıyla şaşırdı.
Kaskları ve botları bavulunda saklıdır,
Hırsızlık yapsa bile sanır kendi haklıdır.
Bütün kış dostlukları cukkacıdan bezmiştir,
Bu arsız tavırları buz üstünde gezmiştir.