Arsız Sızı Şiiri - Kasım Kobakçı

Boş dönen mili, anla sen,
Sızıyı candan silmeyen,
Çekingen ürkek çaresiz,
Sisten ibaret iklimde.
Neşeyi kalbe katmayan,
Görmeyi hapse yollayan,
Gecessi, dağ gibi şişen,
Anına, asır ekleyen.
Vade dolmadan tüketen,
Gerekçe sunmaz haneye,
Hiç seda, ses duyurmadan,
Görünmezliğe fırlayan.
Arzulamam uzak kalsan,
Kusurlu adım sızlayan,
Dargın süzülen simanın,
Sonsuz sükutun içinde.
Şişirilen o benliğin,
Azabın fazlası çöktü,
Çöküşün ağır sancısı,
Kötü bahtına sırıtıp.
Tükenen ateşli motor,
Fırtına kopsa engine,
Sürati engel barikat,
Arsız sızıdır içteki.
*
Piston vurur, yağsız susuz,
Ateş basar gövdeleri,
Hararet artar durmadan,
Kıvılcım çakar derinden.
Kayış kopar, çark zorlanır,
Açlık kemirir beynimi,
Cıvata gevşer sarsılır,
Arzu artar, dağlar kadar.
Kavrulur yanan demirler,
Egzoz dumanı boğucu,
Fren tutmaz yokuşlarda,
Vites takılır zorlanır.
Tüketir bütün gücünü,
İçten içe, kaynar sular,
Balata kokar engine,
Sürtünme yakar bedeni.
Özlem sarar, her parçayı,
Yollarda kalmış divane,
Kavuşma hissi tavanlar,
Çıldırır dönen tekerlek.
Radyatör patlar ansızın,
Zorlu yokuş tırmanırken,
Karşına duvar dikilir,
Sönmez alevi yakanın.
*
Hasret çeken, dingil inler,
Rulman dağılır dönerken,
Vurur kaporta paslanır,
Kilitli giriş açılmaz.
Anahtar dönmez yuvada,
Ulaşılmaz hedef uzak,
Buji çakmaz, pis loşlukta,
Benzin tükenir, hep yolda.
Hiçlik vurur, şasi esner,
Yalnızlık ağır, taş kalır,
Tutku çıldırtır cihazı,
Titreşim sarar, her yanı.
Boşluğa düşer feryadı,
Korna öter, sağır yollar,
Işık sönük, far çatlamış,
Rot ayarı bozuk gider.
Direksiyon kilitlenir,
Pedal basılmaz sertleşir,
Camlar buğulu görünmez,
Ayna bozuk, mazi kayıp.
Tabela boş, yön görünmez,
Tuzak dolu otobanlar,
Mesafe sürer uzakta,
Alevlenir koca motor.
*
Açlık çeker, susuz egzoz,
Yanar supaplar durmadan,
Gürler motor, sesi tizdir,
Yankılanır boş sokakta.
Sıcak asfalta yapışkan,
Lastik yanar, parça parça,
Vuslatı bekler geceler,
Dinamo, şarj yapmaz artık.
Akü boşalır ansızın,
Marş basmaz, tıklayıp kalır,
Kavuşmak hayal ufukta,
İbre vurur, sona doğru.
Gösterge camı çatlaktır,
Hararet ibresi tavan,
Sular kaynar, taşar kaba,
İçeride fırtına tam.
Hücreler feryat basarken,
Paslı demir inildiyor,
Kıvranan vites koludur,
Dişliler dağılır birden.
Mahrûmiyet tam darbedir,
Sürünür çamurluklar da,
Toz duman yutar filtresi,
Zalim hasretin külüdür.
*
Arzular şahlanır coşar,
Mekanik kalpler dayanmaz,
Aşınır metal yüzeyler,
Sürtünme artar şiddetle.
Alev alır kıvılcımlar,
Tutuşur bütün hortumlar,
Kablolar kopar sıcaktan,
Kısa devre yapar sistem.
Sigorta patlar aniden,
Siyahlara gömülür çark,
Bekleyiş yorar cihazı,
İhtiyaç sarar bedeni.
Depo tamtakır boşalmış,
Tıkanır bütün kanallar,
Pompalar çekmez sıvıyı,
Kavurucu ateş içte.
Hülyalar sönüp giderken,
Dilekler, suya düşer hep,
Zorlu virajı alamaz,
Uçuruma sarkar teker.
Düşüş başlar, dipsiz kuyu,
Aşağısı sırla dolu,
Zemine çarpar, sert şasi,
Ezilir bütün inancı.
*
Çaresiz süzer aynadan,
Geriye dönmek imkansız,
İleri gitmez aletler,
Tıkanıp kalmış rotada.
Kızgın kumlara saplanan,
Paletler döner nafile,
Zincir fırlar dişlilerden,
Kopuk teller, sallar durur.
Sarsıntı dinmez bedende,
İhtiras yakar, kül eyler,
Sonsuz açlık, tüketir tez,
Cilası dökülmüş kaput.
Rengi soluk, sacı paslı,
Tükenir taze hevesler,
Menzil uzaktır görünmez,
İstasyona ulaşmadan.
Yığılır asfalta yorgun,
Çekici beklemez asla,
Terliyor demir yığınlar,
Hüznü saklar bagajında.
Ağırlık sıkar çekilmez,
Kavşaklar tuzak doludur,
Aciz kalır, koca motor,
Dağılır parçalar yolda.
*
Vuruntu artar blokta,
Segman yarılır, içten ah,
Gömlek çizer pistonları,
Sızdırır yağı karterden.
Kanar adeta makine,
Siyah leke, bırakır hep,
Gittiği yolda, iz tutar,
Çizikler derin kaputta.
Cam krikosu bozulmuş,
Rüzgar girmez içeriye,
Boğulur sürücü darda,
Direksiyon pompası boş.
Dönmez teker ağırlaşır,
Şanzıman dağılmış yolda,
Vites, boşa çıkar hemen,
Gaz yemez, bağırır alet.
Sürat beklerken duraksar,
Arzular frenlenemez,
Kavuşmaya hasret kalır,
Açlık fena vurur canı.
Yıkılır otonun bendi,
Tamirci bulamaz çare,
Hurdalığa atılacak,
Bekler o hazin sonunu.

Kontağı kapatmak diler,
Anahtar dönmez kilitte,
Çalışır durur makine,
Susmaz beynindeki motor.
Titreşim yayar, her yana,
Zemin sarsılır gücünden,
Fakat menzil, sıfır hala,
Yol almaz, hep sabit sayar.
Hasret zinciri vurulmuş,
Tekerlekler bağlı sapa,
Kurtulmayı arzulayıp,
Çabalar yırtar kendini.
Egzoz patlar, isyan ile,
Kıvılcım saçar etrafa,
Yakmayı arzular evren,
Sönmeyen arzu alevi.
Kavurur demir bedeni,
Zavallı şasi esnerken,
Çatlaklar artar kaputta,
Son demlerini sürerken.
Vuslatı diler tanrıdan,
Fakat, ses veren bulunmaz,
Dilsiz çölü, feryat basar,
Yanar tükenir, şu cihaz.