Işıl ışıl güneş yakın-uzak yine sürdürür yolunu
öğleyi bırak da akşama kadar
dışarda akşam geniş kımıltısız gökyüzü
yüreklerde bulutlu bir bahar karanlığı
saygıyla dayanırsın duvara
düşlersin ilk karı
ölmenin üzüntüsünü
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta