Gecenin dibine vurmuştum.
Daha gidilecek bir vakit, varılacak uykusuzluk yoktu.
Odamın köşelerinde kaybederdim nostaljik telefonumu.
En derin anımda titrerdi kulaklarıma
Mutlu, hüzünlü, öfkeli ya da sevinçli çığlıklar atardı..
Duvar saatimden anlardım ulaşmak isteyenin niyetini
Sonsuz bir ses,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta