Bir gül kadar güzel ama gülden önce solan bir kız vardı
Bu pislik dünya da yaşamaya mecburdu
Ayakları üzerinde durabilmek için savaş veriyordu
Tek başına kaderiyle yalnız bırakılmıştı
Bir an olsa bile hayal kurmayı severdi
Çünkü gerçekler ona bir yıldız kadar uzaktı
Özgürlüğü yasaklanmıştı
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




şiiri okurken gözümün önünden hayat akıverdi.şirde hayatın ta kendisi gibi olmuş.yani köhnemiş bu kentin kağşamış kırmızı kıravatlı insanlarından herhangi birinin hikayesi gibi.
Merhaba!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta