Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
İnsan dert çektikçe olgunlaşırmış, acı ne kadar acı bilinmez, ama bilinen tek şey acının var olması. Ve ne tuhaftır ki, insan acıya alışıyor. Çok güçlü aslında insan yaşanan acılar karşısında. Ve çok zayıf insan yaşanan hayat boşluğunda.
Kutluyorum Ruhi bey,güzel bir şiirdi. Tam puanımla selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta