Arıço Şiiri - Yorumlar

Kızımla birlikte, kahvaltı hazırlamak için mutfağa geçtik. Temiz hava gelmesi için mutfağın camını açtım; bir de ne göreyim, benim arım gelmiş mutfak camında uçup duruyor. Kızıma, "Arım gelmiş, yaşıyor! Yaşasın!" dedim sevinerek.

​Ki İstanbul'u çarşamba günü 84 yılın rekor yağışı vurmuş, sel felaketleri yaşanmış, hepimizi derinden sarsan can kayıplarımız olmuştu.
​Sadece insanlar için değil, tüm canlılar için endişeleniyor insan. İstanbul'u şiddetli yağmurun vurduğu gün arım için de endişelendim. Balkona çıkıp aradım, bulsam içeri alacaktım. Öldü mü kaldı mı bilmiyorsun ki... Mutfağın penceresine gelişi, "Anne ben ölmedim, bak yaşıyorum" der gibiydi.

​Sevgili arım, bize dört pazardır kahvaltıya geldiği için onunla aramda sevgi bağı oluştu. "Aramızda" demiyorum çünkü benim elemanlar arımla geçinmiyorlar. Hoş, ilk başlardaki gibi değiller, kabullenmiş durumdalar; hatta arıyla ilgili "senin arı..." diyerek şaka yapıyorlar. Arım, dört pazardır balkonun kapısından içeri girip sofraya geliyor, reçellerden yiyip karnını doyurduktan sonra salonda keyif uçuşu yapıyor.