Yaprakların gölgesinde güvendeydik.
Anlamsız rüzgar yolumuzu şaşırtamazdı.
Henüz çiçekle karşılaşmamıştık. Aç ve balsızdık.
Bir ses, bize çiçeğin öğlen uykusunda olduğunu, uçmayıp sırtüstü yatmamız gerektiğini söyledi.
Uyuyor uyanıyorduk, yavru arılar vızıldıyordu,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta