Gökyüzü tane tane boşalmış sanki
Sanki ak düşmüş saçlarına dünyanın
Karlar yağıyor arenanın bağrına
Arena/dünyada aynası insanın
Arena/kalpte sancısı mekanın
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




eylul 91 de yazilmis bir siir ne tesadufki eylul 2009 da yine siir hakli cikti......
muzeyyen baskir
İçsel yolculuğumuzun ana duraklarındaki karmaşadır bizi arenaya çeken. Huzurun başlangıcı dingin sular, esrik rüzgarlara esir.
Ne güzel bir anlatımdı İrfan bey, yürekten duygularımla kutluyorum...
EVET İKİNDİDEN KALAN O RÜZGAR HASRETLE OKŞADI VE OKŞUYOR SAÇLARINI.
ÖPÜYOR YÜREĞİNİ.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta