Sen hatırlatana kadar yüzsüzlük yaptığımın farkında değildim...
Şu ahlat ağacı
Hani dağın doruğunda
Tek başına
Dallarına senin için
Gök kuşağı salıncaklar kurduğum
Ya al benden bu sevdayı ya dayanma gücü bahşet
Anlasaydı canan halden eder miydim hiç şikayet
Ez ayak altında turaba çevir
Üstünden geçtiğin yol eyle beni
Ne zaman dilersen gelirim çağır
Yeter ki kapında kul eyle beni
Ne ar eder gönlümün ne sitem eder
Ey yar bilir misin bendeki seni
Sevdan zapteyledi ruhu bedeni
Her dem kalbimdeki sevincimdesin
Bazen gözlerimde yaşın nedeni
Kaç tren kalkar
Her gün bu istasyondan
Taşır insanları
Başka bir şehre
Bazıları memnun ama
Bu yolculuktan
Ah leyla geceler zar oldu bana
Ruhumu saldın ya böyle yabana
Ok gibi kirpiği dardaki cana
Değdirdin gecenin karanlığında
Bir resim yap
Masmavi gökyüzü
Pırıl pırıl
Bir köşede güneş
Çocukluğumun
Gökyüzüne eş
Bir ağacım dağ başında yalınız
Uzaklarda orman varmış şen şakrak
Gövdem dalım yapraklarım hep susuz
Az ötede ırmak varmış pek gümrah
Bahar gelir kuşlar konar dalıma
Zaman sularda akış saatteki tık taklar
Hazan vurgunu yaprak ve saça düşen aklar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!