Şu ahlat ağacı
Hani dağın doruğunda
Tek başına
Dallarına senin için
Gök kuşağı salıncaklar kurduğum
Her gece uykuya dalarken gözüm
Hayaline sarılırım bilesin
Sana dua olur dilimde sözüm
Sevdan ile durulurum bilesin
Dilimde duasın uykumda düşüm
Ya al benden bu sevdayı ya dayanma gücü bahşet
Anlasaydı canan halden eder miydim hiç şikayet
Ez ayak altında turaba çevir
Üstünden geçtiğin yol eyle beni
Ne zaman dilersen gelirim çağır
Yeter ki kapında kul eyle beni
Ne ar eder gönlümün ne sitem eder
Ey yar bilir misin bendeki seni
Sevdan zapteyledi ruhu bedeni
Her dem kalbimdeki sevincimdesin
Bazen gözlerimde yaşın nedeni
Yeşil gözlüm buralara güz geldi
Yaprak yaprak dökülüyor yaz daldan
Bülbül figanında güle naz geldi
Ah bilseydi şu gonca gül az halden
Kaç tren kalkar
Her gün bu istasyondan
Taşır insanları
Başka bir şehre
Bazıları memnun ama
Bu yolculuktan
Ah leyla geceler zar oldu bana
Ruhumu saldın ya böyle yabana
Ok gibi kirpiği dardaki cana
Değdirdin gecenin karanlığında
Şu garip ömrümün hazan çağıda
Bağımda boy veren gül müsün Melek
Yürek yangınımda gönül dağımda
Gözümde çağlayan sel misin Melek
Hangi yöne gitsem sanadır yolum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!