Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

seni değil aşkı sevdim,sen aşkta,aşk sende güzel.

ömür denen hikaye göz açıp yummak mıdır
göçebe insan oğlu gelmeden gider imiş
yarım yarım düşleri tamamına ermeden
hayallerin peşinde perişan heder imiş

bu günün yarını var tesellisi avunmak

bulutlar sancılı tohum telaşlı
yağmur damlasına gül sorar oldum
terk eyledi güzel ah kalem kaşlı
düştüğüm ateşe kül sorar oldum

Yine aldım bulutların yükünü
İçime içime yağdı özlemin ...

karınca toprağa
toprak karıncaya
döker derdini

kalbur misali karıncalar
küçük dağlar oluşturur

feryadım ulaştı dağdaki taşa
dünyalar başına yıkılır sandım
ağıtlar söyledim o ahraz döşe
dönüp de geriye bakılır sandım

mahpusum sürgüler dayandı sona

Bir fırsatı imha ediyor bir bahane
Fırsattan medet umacak çağım geçti benim

Senden önce samimiyetimi sorguladım
Ki
Güçsüzden faydalanmayı kendime yediremem

babam aklıma düşer
düşer başım bir yana
kalanlar nasıl yaşar
yaşar sensiz bir ana

yuvada uyur kuşlar

kırlangıçların tükürüğüyle tutturduğu çamur kadar, güçlü değilmiş insanlığımız...

ömür
böyle biter
gerçekler ve düşler
gün doğar umut,gün batar