Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

Zar kadar ince ve dayanıksız
Yanıp yırtılan, tükenen bir dünya
Mananın değersizleştiği
Bol sıfırların çoğalttığı hiçlik…

taşların dağdan kopup geldiğini bilirdim amma, bilmezdim suyun taşlara şekil verdiğini.
henüz yeni başlamıştı bahar, cıvıl cıvıl
sonra, gök kapandı, karardı bütün renkler koca dağı söküp getirdi su.
kayalardan upuzun bir duvar ördü amcam elma bahçemizin kenarına.
alın terini silerek doğruldu ve

I.

-Az önce bir karanlıktan çıktım
O küçük ellerin çekip aldı beni ordan-
Belki bir salyangozun korkusundan daha azdı korkum

varoluşla başlamış insanın imtihanı
bu çekilen çileye bir isim bulamadım
gün geçtikçe azalır damarda kurur kanı
yaşıyor mu, ölü mü, bir isim bulamadım

Kuşbaz bir şair
Kuş dilinden anlarmış
Kar sevinci bu

Gönülsüz yağar
Büyüsü bozulmuş kar

tepeden tırnağa kuşanmış hüzün
dağın yamacında yılkı atları
aklımdan çıkmıyor o çocuk yüzün
yüreğime değer kar kanatları...

Ne çok benziyoruz birbirimize
Her şeye rağmen bir bahar saklıyoruz içimizde.
Ben umudu çoktan fideledim toprağa
Üstüne sen yağacaksın diye..

Bu nasıl yaşamaktır erenler, var mı bileniniz?
Aldıklarımızdan çok değil mi verdiklerimiz?
Bir yaprak ömrüyle kıyaslanır oldu sevgiler.
Aylardan kasım, kalakaldım bir ağaç gibi yapayalnız.

Yosun taşa sarılmış
Taş yosuna
Yosun taşta
Taş yosunda hayat bulur

bir gün bir saat gibi, elli dokuz yıl geçti.
iyi kötü yılları zaman su gibi içti.
ben kaderi değil de, kaderim beni seçti
saçma sapan olurdu ömrüme şiir yazsam