İkilemlerim, arafım işte.
Çevir sandalın dümenini sıradanlığından sıyrılsın bulsun yolunu.
Battığın, sıradan kuyuların kaçıncısından ses vereceksin.
Kedimin munis yakınlığına sığındım.
Tüyleri arasına karıştı parmaklarımın dokunuşu.
Tırnak izlerinin acısı kanattı yüreğimin donukluğunu.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta