Araftayım,
Var ile yok arasında
Yaşıyoruz işte ölüymüş gibisine
Ya da ölüyoruz yaşıyormuşçasına
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




İsa, Madde gibi doğru yaşamayı becersek belki ışığa yaklaşacağız
varlık yokluktan doğar
yokluk ise
var olmaktan
maddenin ışığa evrildiği aşamayı hep merak etmişimdir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta