Hiç kimse başaramadı yalnız ölmeyi, işte sevdiğim insanlarla beraber ölüyorum.
Bir dolu laf kalabalığı.
Bir sürü beden yığını.
Gelip geçti güç dediğim şeyler.
İçinde kaybolduğum-
sizi de çektiğim tam ortasına boşluğun..
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta