Beni özlersen ara,
Hiç bekleme aramamı,
Seni özledim dememi.
Benim seni duymak istediğim kadar duymak istiyorsan ara beni.
Sormam hiç, neden aradın?
Belki ben de özlemişimdir,
Belki ben de beklemişimdir,
Belki benim de elim gidiyordur telefon tuşlarına.
Sen en iyisi ara beni.
Bir bahane bul, ara!
Deki: "O şiir öyle yazılmaz,
O beste öyle yapılmaz."
Mantıklı ya da mantıksız, fark etmez,
Ara.
Ah be yürek yangınım!
Sevdiğim, bahanelere gerek yok, bahanesiz ara.
Mesela, "Yemek yapacağım, unuttum," desen...
Ben sana anlatsam uzun uzun,
Anlatırken hayallere dalsak,
Küçücük bir dünya yaratsak,
İki kişilik,
Ara hadi , ara.
Bir roman yazsak mutlu sonla biten.
Sen prens olsan, ben prenses...
Ah ah, keşke arasan!
Annem, "Birini özlersen adını üç kere fısılda," der hep.
(Üç kere isim fısılda.)
Duy ve ara beni.
Ara be, ara işte!
12.11.2026 13:59
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 14:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!