Sana ilk kez şiir yazıyorum anne,
Kanımdaki zehri ilk kez akıtıyorum,
Yalnızlığımın kimsesizliği eşliğinde.
İçimde yol alan şu cehennemi,
Her darbede enkaz eden depremlerimi,
Gözlerimin değişen rengini yazıyorum sana,
Buz tutan ellerimin terleyişini bil istiyorum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




anne şiirlerinde görebildiğim en çarpıcı konsept, bense anne veya baba hakkında bir şiir yazmaya dahi cesaret edemiyorum, ellerimden ne çıkar bilmiyorum, onları seviyorum, ama, onlar benim sadece annem ve babam değil, tıpkı diğerleri gibi, tıpkı benim sadece kendim olmamam gibi, üçüncü göz realitesi...
Yok aslında birbirimizden farkımız.............Sevgilerimle.
Ağlayarak yazıldığına eminim...
Abdulkadir Öğdüm
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta