Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Hanımefendi
Bir anneye bundan daha güzel ne yazılabilir ki! Çok sevdim ve beğenerek okudum. Gönülden 10
Doktorun kapısında beklemek inan ki zor
Beni yakıp kavuran kendi içimdeki kor
Sensiz çektiklerimi bir de anam bana sor
Zehiri bal sanarak ekmeği bandın annem.
Bitimsiz saygılarımla...
Âlimoğlu
Anneler için ne yazılsa azdır derim.
Ama bunu en çok da anneler bilir.
Sizin gibi Leyla Kardeş.
Güzel şiir için tebrikler.
Kadir Tozlu
Anneler kutsal varlıklarımız ve en sıkıntılı anımızda onun yanında olmak isteriz...
Okuduğum anne şiirlerinin içinde beni en çok etkileyen bir şiir oldu bu...
Annenizin ellerinden öptüm ve sizi yürekten kutladım...
Acil şifalar ...
Sevgi ve Saygılarımla ...
Anne yüreği işte, çocukları için nelere katlanmıyorlarki...
Anneler için yazılmış harika şiirlerden bir tanesi, ellerinize, o güzel yüreğinize sağlık, tam puanımla sizi can' ı gönülden kutluyorum. Saygılarımla.- Berkay Kur.
Diren başımın tacı şifalar bulacaksın
Kararan dünyamıza gün gibi dolacaksın
Yüreğimin içinde ebedi kalacaksın
Helallik alıp verdin, derdini yendin annem.
Fedakar, cefakar annelerimiz... Yüreğinizdeki sevginiz, hisleriniz öyle sıcak, öyle içten ki bize de hissettirdiniz. Annelerimize sağlıklı, huzurlu, uzun bir ömür diliyorum. Kutluyorum . Sevgilerimle
Perişan hallerdesin oğlun kızın yok gibi
Ağlar ağlar durursun, sanki derdin çok gibi
Söylenen yalanlara senin karnın tok gibi
Yapılan yanlışlardan usanan sendin annem.
Bir Anne baba dokuz evladına bakarmışta dokuz evlat bir anne babasına bakamazmış diye söylerler anneler evlatları için her fedakarlığa katlanırlar ama bizler onlara çoğu kez hakettikleri gibi davranamıyoruz tebrikler bu güzel şiirinize ve paylaşımınıza
tebrikler Leyla hanım güzel bir şiir okudum yüreginize saglık saygıalırmla yıldırım şimşek
Çok farklı ve anlamlı bir anne şiiriydi.Tam puanla kutluyorum.Şükrü Topallar
İçinizde doğan güneşin yansımalarını mısralarınıza okumak büyük bir zevkti sevgili şairim,
Güzel yüreğinizi sevgiyle selamlarım. Tam puan, Bilal Esen
Annenize acil şifalar, uzun ve mutlu bir ömür diliyorum sevdikleriyle. İnsan kaybetmekten korktuğu şeyleri çok iyi saklamalı. Elinize ve yüreğinize sağlık, çok güzel bir anlatım olmuş, ayrıca ders gibi. Kutlarım.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 41 tane yorum bulunmakta