Sen bizi sevgiyi öğrettin,
Büyükleri saymayı,
Sevmeyi öğrettin,
Sen bizim hem annemiz,
Hemde ilk öğretmenimiz oldun,
Senle yaşama bağlandık,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bir eksiği var sizin oralarda hanım olmak zordur,bun
a değinmemişsin.............
Sen bizim yaşama kaynağımız,
Hayata tutunma dalımız,
Kısacası hayatımızsın annecim.
Seni çok seviyoruz.
Çocukların.......
canımızdan aziz annelerimize ithaf olsun....
saygılar yüreğinize ve kaleminize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta